Perfeksiyonizm koşuda: idealin arzusu ile tükenme çukurunu arasında Giriş: perfektionizm, üst düzey sporlarda sistemik bir tehdit olarak Koşu (engelleri aşma), matematiksel doğrulukla sonuçlanan tek Olimpiyat atıcılık türüdır: santimetreler, saniyeler, atmanın safiyeti. Bu ortamda, bir hata «atıcı-atar» çiftinin yarıştan elenmesine veya madalya yerinden düşmesine yol açar, perfektionizm kişisel bir özellik olmaktan profesyonel bir zorunluluk haline gelir. Ancak bilimsel açıdan, perfektionizm çok boyutlu bir yapıdır ve hem uyumlu bir kaynak (sağlıklı mükemmeliyet arzusu) hem de sporcular ve atlar üzerinde psikolojik tükenme, kronik yaralanmalar ve tükenme sendromuna yol açan uyumsuz bir faktör olarak ortaya çıkabilir. İkiyüzlü Yunus: uyumlu ve uyumsuz perfektionizm Psikologlar (Hewitt, Flett, Frost) iki ana ölçüt ayırır: Ben odaklı perfektionizm (self-oriented): Kendi için yüksek standartlar belirlemek için içten motive edilmiş bir arzu. Koşuda bu, disiplinlilik, teknik üzerinde titiz çalışma, her bir turun analitik incelemesi olarak ortaya çıkar. Bu, ilerlemenin motorudur. Sosyal olarak belirlenen perfektionizm (socially prescribed): Dışarıdan gelen (koçtan, sponsorlardan, federasyondan, izleyicilerden, medyadan) mükemmel olmak için gerekli olan baskı. Bu tür, sürekli bir başarısızlık korkusu, suçluluk duygusu ve başarıların küçültülmesi yaratması nedeniyle zehirli olarak kabul edilir. Uyumlu yaklaşım örneği: Almanya'dan efsanevi Markus Enning, her bir atın hazırlanmasına gösterdiği fenomenal metodiklik ve dikkatle tanınmaktadır. Perfektiyonizmi sürece yönlendirir: ideal oturma, mükemmel mesafe hissi, titiz sistemli antrenman. Bu, ona üst düzeyde uzun ve istikrarlı bir kariyer elde etmesini sağladı. Uyumlu olmayan baskı örneği: Bir atıcının önemli bir turnuvada tek bir hata yapması (örneğin, gidenin son çubuğunda zaman aşımı) ve "analiz paralyze" duruma düşmesi, her kararını sorgulamaya başlaması, spontane ve güvenini kaybetmesi, bu da bir dizi başarısızlığa yol aça ... Читать далее