سیلا بنحابیب درباره حقوق مهاجران: اتیک میهمان‌نوازی در شرایط مرزهای مستقل مقدمه: چالش مهاجرت برای دموکراسی معاصر سیلا بنحابیب (متولد 1950) یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان سیاسی معاصر است، استاد دانشگاه ییل، که آثار او در نقطه تلاقی نظریه انتقادی، فمینیسم و نظریه دموکراسی قرار دارند. مفهوم او درباره حقوق مهاجران پاسخی عمیق اخلاقی و سیاسی به یکی از کلیدی‌ترین تناقضات جهان 全球化的世界 است: وجود حقوق انسانی جهانی در شرایط حاکمیت ملی خاص که مرزهای آن همچنان ابزار اصلی استثنای هستند. کритیک «ملی‌گرایی روشنفکری» و حق میهمان‌نوازی بنحابیب با کritique از ریشه‌دار در علوم اجتماعی از «ملی‌گرایی روشنفکری» شروع می‌کند — فرضیه‌ای که کشور ملی و مرزهای آن را چارچوب طبیعی و تغییرناپذیر برای تحلیل جامعه، حقوق و سیاست در نظر می‌گیرد. این رویکرد مهاجران را به عنوان «مشکل» یا استثنا از norm معرفی می‌کند. در مقابل آن، بنحابیب، پیرو ایمmanuel کانت، مفهوم «حق میهمان‌نوازی» (the right to hospitality) را بازسازی می‌کند. اما او ایده کانت را (که محدود و موقت بود) به یک اصل قوی‌تر تبدیل می‌کند. برای بنحابیب، حق میهمان‌نوازی نه تنها یک وظیفه اخلاقی است، بلکه یک حق انسانی نوظهور (emerging human right) است که باید به رسمیت شناخته شود. این حق شامل موارد زیر است: حق درخواست (درخواست ورود و پناهندگی نمی‌تواند با مقاومت مواجه شود). حق عضویت موقت برای کسانی که مدت طولانی در سرزمین کشور هستند. مثال: وضعیت «بچه‌های رویای» (dreamers) در ایالات متحده — مهاجران غیرقانونی که توسط والدین خود در کودکی به آنجا آورده شده‌اند. علیرغم این که به طور کامل با جامعه آمریکایی یکپارچه شده‌اند (زبان، فرهنگ، آموزش)، آنها از وضعیت قانونی محروم هستند. بنحابیب مدعی است که حضور طولانی مدت و روابط اجتماعی آنها حق اخلاقی برای قانونی‌سازی وضعیت آنها را ایجاد می‌کند که دولت دموکراتیک نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. «تناقض مشروعیت دموکراتیک» و universalism آنتروپولوژی مفهوم کلیدی بنحابیب «تناقض مشروعیت دموکراتیک» است. این تناقض این است: دموکراسی مشروعیت خود را از اراده demos (مردم) می‌گیرد، اما مرزهای این demos — کسانی که به آنجا وارد می‌شوند و حق رأی دارند — همیشه قبل از اراده دموکراتیک تعیین شده‌اند، اغلب از طریق خشونت، استثنا و تصادف تاری ... Читать далее