Африkanistandağında "Kara Teoloji" bağlamında Noel Afrika'da "kara teoloji" açısından incelenen Noel, Batılı Hristiyan bayramının basit bir ödünç alışverişinden öteye geçer. Güçlü bir teolojik yeniden düşünme, kültürel yeniden yapılandırma ve sosyal-politik dekolonizasyon aracı haline gelir. 1960'lı yıllarda Güney Afrika'daki ırk ayrımına karşı mücadele ve ABD'deki sivil haklar için mücadelede bir dinî kolu olarak doğan "kara teoloji", dünyanın ezilen, beyaz olmayan çoğunluğunun perspektifinden Noel olayını okumak için anahtarlar sunar. Noel'in Dekolonizasyonu: İsa'nın "kara" kurtarıcı olarak "Kara teolojinin" temel tezi, "Allah ezilenlerin yanındadır". Bu, Noel hikayesini doğrudan yeniden düşünür. İsa'nın işgal altında ve yoksulluk koşullarında doğmuş olması. Çiftlikte doğma, Herodes'un zulmü, Mısır'a kaçış, soyut ruhsal metaforlar olarak değil, Afrikalıların modern deneyimiyle doğrudan paralellikler olarak yorumlanır: politik baskı altında yaşama, yoksulluk, zorunlu göç. Yeni doğan Hz. İsa, milyonlarca mülteci kamplarında, çöplüklerde veya işgal altındaki topraklarda doğan Afrikalı çocuklarla özdeşleştirilir. "Kara İsa". Teologlar James H. Cone (ABD) ve Manfred Khun (Namibya) gibi, İsa'nın ezilenlerle özdeşleştiğini iddia ederken, ırkçılık ve kolonyalizm bağlamında O'nun "kara İsa" olarak anlaşılması gerektiğini savunur. Bu, O'nun biyolojik ırkı hakkında bir iddia değil, O'nun dayanışması hakkında bir dinî beyanat. Bu yüzden, Afrika Noel kartlarında ve betimlemelerinde (kripta) Kutsal Aile, üç kral, pastörler daha sıkça Afrikalı olarak resmedilir. Volhalar (Kral) Afrikalı olarak. Batılı geleneğinde üç volhadan biri olan Kaspar veya Baltazar, genellikle siyah olarak resmedilir. Afrika yorumunda tüm volhalar, Mısır'a gelmek için gelen Afrikalı bilgelik ve saygıyı temsil edebilir. Bu, Batı'dan Afrika'ya "medeniyetin hediyesi" olarak verilen "hediyeler"e sadece pasif olarak sahip olan Afrika'yı pasif olarak alan kolonial anlatıyı tersine çevirir. İnkültürasyon ve sink ... Читать далее