لیمریک به عنوان پدیده فرهنگی: از آزادی فولکلور تا بازی هوشمندانه لیمریک، یکی از شناخته شده‌ترین فرم‌های شعر در جهان، یک پدیده منحصر به فرد از فرهنگ انگلیسی است. این شعر پنج‌بند با ریتم AABBA و اندازه اناپستیک نه یک شعر خنده‌دار است. این یک کد فرهنگی پیچیده است که تحول طنز انگلیسی را از کارنووال مردم تا سالون و بازی هوشمندانه مدرن منعکس می‌کند. 1. ریشه‌ها و اتمولوژی: مناقشه‌ای در مورد منشأ منشأ لیمریک همچنان موضوع مناقشات علمی است. به طور سنتی، آن را به شهر لیمریک در ایرلند نسبت می‌دهند، جایی که بر اساس یکی از نسخه‌ها، سربازانی که در قرن هجدهم آوازهای مشابهی می‌خواندند، از آنجا آمده‌اند. اما از نظر ساختاری، لیمریک به فرم‌های قدیمی‌تر فولکلور انگلیسی و ایرلندی بازمی‌گردد. دانشمندان نمونه‌های آن را در شعرهای بی‌معنی (nonsense verses) دوره میانه و حتی در آهنگ‌های مردم فرانسه می‌یابند. شخصیت کلیدی: حقایق ادبی و محبوبیت این فرم به دست شاعر و هنرمند ادوارد لیر در کتاب «کتاب بی‌معنی‌ها» (1846) داده شد. اما لیر از آزادی‌های موجود در نمونه‌های مردمش پرهیز می‌کرد. لیمریک‌های او بی‌معنی بودند، اما پاک بودند، اغلب با این تکرار پایان می‌یافت: «...و خودشان رفتند» یا «...که خوشحال بود و مرد». او فرم را کانونیزه کرد، اما روح شورشگرانه آن را «بی‌خطر» کرد. 2. ساختار به عنوان پایه طنز: مکانیزم اثر طنز فرم سخت لیمریک به صورت تصادفی نیست، بلکه به عنوان یک تولیدکننده قدرتمند اثر طنز عمل می‌کند: خطوط اول و دوم (A): شخصیت و پیوند جغرافیایی را معرفی می‌کنند. این ایجاد یک احساس نادرست از خاصیت و واقعیت است. خطوط بعدی دو (B): عمل را توسعه می‌دهد، اغلب غیرعاقلانه یا نقض قوانین. خط آخر، پنجم (A): باید نقطه اوج را حمل کند، «پوینت». وظیفه آن از یک طرف، بازگشت به ریتم اولیه بخش، و از طرف دیگر، با پایان ناگهانی و غیرمنتظره، اغلب سینیک یا شوکه‌کننده، داستان را به پایان برساند. این تضاد بین استحکام فرم و هرج و مرج محتوایی — ماهیت طنز است. مثال لیمریک کلاسیک (ناشناس، نسخه‌ای پس از دوره):There was a young lady of Lynn,Who was so uncommonly thinThat when she essayedTo drink lemonade,She slipped through the straw and fell in. در اینجا مکانیزم کلاسیک بی‌معنی عمل می‌کند: بی‌معنی فیزیکی، به لبه‌ای منطقی و غی ... Читать далее