Дünya'da Eski Yeni Yıl'ın kutlanması: tarihsel takvim fenomeni ve modern yorumları Giriş: Takvim kayması kültürel bir eser olarak Eski Yeni Yıl, yalnızca Jülyen takviminden (eski usul) Gregoryen takvimine (yeni usul) geçiş nedeniyle ortaya çıkan benzersiz bir sosyokültürel olaydır. XX–XXI yüzyıllarda takvimler arasındaki 13 günlük fark, 13 Ocak'tan 14 Ocak'a «ek» bayram gününün ortaya çıkmasına neden oldu. Bu bayram resmi olarak ulusal takvimlerde yerleştirilmiş olmasına rağmen, kolektif hafızada ve bazı ülkelerin toplumsal uygulamalarında sürdürülüyor ve kültürel konservatism ve geleneklerin yeni zaman gerçekliklerine uyum sağlama örneği olarak dikkat çekiyor. Bayramın coğrafiğı: Doğu Avrupa'dan Balkanlar'a Yeni Yıl'ı eski usulde kutlama geleneği, tarihsel olarak Ortodoks etkisi altında bulunan ve Gregoryen takvimine geç geç kalınan ülkelerde en güçlüdür. Rusya, Belarus, Ukrayna, Moldova: Burada Eski Yeni Yıl (bel. Стары Новы год, ukr. Старий Новий рік) neofical bir, ancak çok sevilen halk bayramıdır. Onun ortaya çıkışı 1918 yılında Sovnarkom'un Gregoryen takviminin getirilmesi hakkında çıkardığı kararla ilgilidir. İlgili, Rus Ortodoks Kilisesi'nin hala Jülyen takvimini kullandığı ve bu nedenle 14 Ocak'ın «kilise» tarzında 1 Ocak'a denk geldiği gerçeği, bayramın laik ve dini gelenekler arasındaki  köprü olarak dikkat çekiyor. Bu gece aile masasında toplanmak (31 Aralık'tan daha az yoğun), geçen yıldaki istekleri «dodumlamak» ve bazı bölgelerde (örneğin, Rusya'nın Güney'i)  «щедровки» ve «каша ile «гадания yapma gelenekleri uygulanır. Sırbistan, Karadağ, Kuzey Makedonya, Bosna-Hersek (Српска): Burada bayram, Српска Нова година (Серб Yeni Yılı) olarak bilinir ve Sırbistan'da resmi tatil günüdür. Bayram, «Сечение бадняка» adlı benzersiz bir gelenekle ilişkilidir: 13 Ocak sabahı (Sırb Yeni Yıl'ın bayram öncesi) aile başkanı «бадняк» — genç bir meşe ağacı aramaya çıkar ve daha sonra kamineyi simgesel olarak yakar. Bu ritüel, meşe ağacının tanrı atası ile ilgili e ... Читать далее