ژانویه. معنای مقدس یک مقدمه: یک به عنوان شروع و بنیاد ژانویه، اولین ماه گریگوریانی، بار عمیق مقدس شماره یک را حمل می‌کند. این عدد نه تنها شماره‌ی ترتیبی است، بلکه یک مفهوم فلسفی و کیهان‌شناختی بنیادی است که شروع، اتحاد، اولیت و مطلق را نشان می‌دهد. نام ماه به قدیم‌ترین رومی‌ها (Janus) بازمی‌گردد، دو صورت‌دار نگهبان پل‌ها، که به طور همزمان به گذشته و آینده می‌نگرد، که به طور کامل ماه ژانویه را به عنوان نقطه شروع نشان می‌دهد. از دیدگاه علمی، پدیده «یک» در قالب نومنولوژی، انسان‌شناسی فرهنگی، تاریخ دین و سیمبولوژی مورد بررسی قرار می‌گیرد که الگوهای جهانی تفکر انسانی را آشکار می‌کند. ميثن‌هاي کيهان‌شناسي: از يک به چند تقریباً همه‌ی ميثن‌های جهان با مفهوم اصالت يک آغاز می‌شود. در کیهان‌شناسی باستانی مصر (هلیوپولیس)، همه‌چیز از اولیه‌ی آب‌های هرمز (Nun) پدیدار شد، که از آن خدای اتوم (Atum) پدیدار شد، که اولیت را نشان می‌دهد. در فلسفه‌ی پیش‌سوکراتیک یونان، به دنبال «ارخه» — اولین همه‌چیز بودند: برای فالس آب بود، برای آنكسیمن هوا، برای هراکلیت آتش. اما مهم این است که این اولیت به عنوان يک آغاز يکانه (τὸ Ἕν) در نظر گرفته می‌شد. در داواییسم، کتاب «داو دز چینگ» با ایده‌ی داو بی‌نام (Daode Jing) به عنوان مادر همه‌چیز شروع می‌شود: «داو که می‌تواند با کلمات بیان شود، داو ثابت نیست». ژانویه، به عنوان اولین ماه، نمادنکانه به عنوان داو سال می‌شود — بي‌شخصی که در آن تمامی رویدادهای بعدی قرار دارد. واقعیت جالب این است که در سنت کابالیستی، عدد یک (آلفا) خدا را نشان می‌دهد، اتحاد مطلق پیش از آفرینش و به عنوان نقطه‌ای در مرکز دایره نشان داده می‌شود. اولیت ریاضی و منطقی در ریاضیات، یک بنای طبیعی است، تنها عددی که معکوس و مخالف خود است. آن بی‌طرف است در برابر ضرب و نقش می‌کند به عنوان یک معیار برای همه‌ی اعداد دیگر. این حقیقت انتزاعی و بی‌زمان در کد فرهنگی ژانویه بازتاب می‌یابد. ماه به عنوان «یک» از مقیاس چرخه سالانه می‌شود، نقطه شروع که بر اساس آن همه‌ی یازده ماه دیگر ساخته می‌شوند. از دیدگاه روان‌شناسی، این اثر «صفحه‌ی خالی» — وعده‌های سال نو معروف (New Year’s resolutions) شکل می‌گیرد — تلاش برای بازگشت به نقطه اولیه، دست نخورده و راه را دوباره شروع کردن. از دیدگاه علم شناختی، این بازگشت ... Читать далее