هدف‌هایی که انسانیت را در مقیاس جهانی متحد می‌کنند: از تمایلات ابتدایی به ممپلکس‌های جهانی مقدمه: جهانی شدن به عنوان یک چالش تکاملی و انقلاب شناختی ایده هدف‌هایی که همه انسانیت را متحد می‌کنند، از بیانیه‌های سیاسی فراتر رفته و وارد حوزه زیست‌شناسی تکاملی، روانشناسی عصبی و نظریه سیستم‌های پیچیده می‌شود. توانایی به این نوع همکاری — یک واقعیت نیست، بلکه یک دستاورد شناختی و فرهنگی است که با بسیاری از برنامه‌های تطبیقی باستانی که برای بقا گروه کوچک تنظیم شده‌اند، در تضاد است. هدف‌های جهانی ممپلکس‌های فرا فرهنگی (کمپلکس‌های ایده‌ها، بر اساس نظریه ر. داکنز) هستند که برای تحقق خود نیاز به شکستن موانع روانشناختی اساسی دارند: محلی‌گرایی، تفکر کوتاه‌مدت و انحرافات شناختی مانند «تراژدی جامعه‌ها». زیر ساختار هدف‌ها: از بقا اساسی به همزیستی وجودی هدف‌های جهانی می‌توانند بر اساس سطوح الزام‌آورانه‌شان سازماندهی شوند، از بنیادی‌ترین‌ها (معمول برای هر جامعه زنده) تا مشتقات، که نیاز به سطح بالایی از تحلیل و تفکر دارند. سطح 1: ضرورت زیست‌محیطی انسانی (بقا فیزیکی گونه و محیط زیست آن) این هدف‌ها، کنار گذاشتن آن‌ها، باعث می‌شود که وجود انسانیت به عنوان یک گونه زیستی در محیط زیست فعلی خود زیر سوال برود. ثبات اقلیم و زیست‌سفر. این نه یک «نگرانی از طبیعت» بلکه یک سوال از حفظ سیستم‌های تأمین زندگی جهانی است. تغییرات اقلیمی، زدگی خاک، از دست رفتن تنوع زیستی، آلودگی اقیانوس‌ها — تهدیدات مستقیم به امنیت غذایی، تأمین آب، سلامت و در نهایت، ثبات سیاسی هستند. مثال: توافق‌نامه پاریس درباره اقلیم (2015) — اولین تلاش در تاریخ برای رسمیت‌بخشیدن به این هدف در سطح جهانی، اگرچه اجرای آن با «مشکل بدون بلیط» مواجه است. ممانعت از اپیدمی جهانی. COVID-19 یک تست استرس بود که آسیب‌پذیری دنیای جهانی‌سازی شده را نشان داد. هدف نه فقط واکنش به آن است، بلکه ایجاد یک سیستم واحد نظارت بر اپیدمیولوژی، تبادل داده‌های شفاف و توزیع عادلانه منابع پزشکی است. این نیاز به سطح بی‌سابقه‌ای از اعتماد و همکاری دارد. جلوگیری از درگیری هسته‌ای یا هر نوع دیگر از درگیری وجودی. تهدید به نابودی متقابل تضمین شده یکی از عوامل قوی متحدکننده در دوران جنگ سرد بود. امروز این هدف شامل کنترل بر نوع جدیدی از سلاح‌های وسیع‌الگام (بیولوژیکی، سایبری ... Читать далее