فدر دوستوئ夫斯基 درباره اروپا: پیامبر در میهن بیگانه مقدمه: دیدگاهی نه به عنوان توریست فدر میخایلویچ دوستوئ夫斯基 (۱۸۲۱–۱۸۸۱) نسبت به اروپا را نه از طریق تئوری‌های انتزاعی، بلکه از طریق تجربه عمیق و اغلب زخم‌آور شخصی خود شکل داد. سفر او به اروپا در سال‌های ۱۸۶۲–۱۸۶۳ و ۱۸۶۷–۱۸۷۱ نه یک سفر بزرگ از یک نجیب‌زاده روس، بلکه مهاجرت اجباری، فرار از بدهکاران و جستجوی آرامش خلاقانه بود. این موضوع تعیین‌کننده موضع او به عنوان یک منتقد مشتاق، خصمانه و بینشگر از تمدن غربی بود که نه تنها دستاوردهای فرهنگی را دید، بلکه بیماری معنوی آینده را نیز. theses کلیدی: تشخیص "بیماری اروپایی" دیدگاه دوستوئ夫斯基 نسبت به اروپا یک سیستم فلسفی جامع نیست، بلکه مجموعه‌ای از بینش‌های برجسته و اغلب متضاد است که در نوشته‌های سیاسی ("نوشته‌های زمستانی درباره احساسات تابستانی"، "روزنامه نویسنده") و نوشته‌های هنری ("مغفل"، "بی‌نهایت"، "نوجوان") بیان شده است. انتقاد او بر چند نقطه تمرکز دارد: بورژوازی به عنوان ضد معنویت. برای او اروپا جشن "بورژوا" است که ایده‌ای دارد "آرامش و بی‌چون و چرای راحت"، انباشته‌سازی و فردگرایی. در "نوشته‌های زمستانی..." او با بیزاری لندن ستی را به عنوان نمونه‌ای از تمنای بابل توصیف می‌کند: "همه به سمت جدا شدن، به سمت انزوا... هر کسی برای خود و فقط برای خود". این جامعه‌ای است که ارتباط برادری بین مردم را از دست داده است. کاتولیسیسم و سوسیالیسم به عنوان دو روی یک ترک. این یکی از ایده‌های متناقض و معروف دوستوئ夫斯基 است. او معتقد بود که کاتولیسیسم، که برای قدرت دنیوی تغییر کرده است، و سوسیالیسم که از اعتراض به تمدن بی‌خدا به وجود آمده است، دو پدیده از یک نوع هستند. هر دو به سمت سازماندهی اجباری خوشبختی انسان‌ها بر روی زمین بدون مسیح، جایگزین آزادی معنوی داخلی با اتحاد بیرونی و اجباری ("مورچه‌نما") هستند. در "بی‌نهایت" سوسیالیسم غربی به عنوان یک عفونت معنوی که به سمت نابودی منجر می‌شود، ظاهر می‌شود. فرهنگ عقل و از دست دادن "زندگی زنده". رациونالیسم اروپایی که از دکارت و روشنگران می‌آید، توسط نویسنده به عنوان یک نیروی خشک‌کننده روح پذیرفته می‌شود. در داستان "گزارش‌های زیرزمینی" (۱۸۶۴) او فرمول تراژدی "انسان اروپایی" را استخراج می‌کند: اغراق در عقل منجر به خودپسندی، بی‌اراده‌گی و جدا شدن از بنی ... Читать далее