ده ساله — سن خاصی است. بچه‌ای که دیگر بچه کوچک نیست، اما هنوز نوجوان نیست. بدنش به طور فعال در حال رشد است، هماهنگی بیشتر از قبل آگاهانه می‌شود و انعطاف‌پذیری روانی به او اجازه می‌دهد مهارت‌های جدید را مانند یک پارچه‌ی جذب کند. در این سن او فرصتی دارد تا به ورزش حرفه‌ای وارد شود، نه از ۵ سالگی مانند ژیمناست‌ها و نه از ۱۵ سالگی مانند وزنه‌برداران. ۱۰ ساله — «میانه‌روی طلایی» برای بسیاری از رشته‌هاست. سوال این است که کدام یک از این رشته‌ها در حال حاضر درهای خود را باز می‌کنند، نه در ۱۲ یا ۱۴ سالگی.ورزش‌های بازی: روحیه تیمی و استراتژی فوتبال، بسکتبال، والیبال، هاکی — همه این‌ها از ۸ تا ۱۰ سالگی شروع به انتخاب جدی می‌کنند. در ۱۰ سالگی بچه می‌تواند الگوهای تاکتیکی را درک کند، با همکاران خود تعامل کند و مسئولیت نتایج را بر عهده بگیرد. در این سن مربیان به جای «ضربات با سرعت» به هماهنگی، سرعت تفکر و تمایل به مبارزه توجه می‌کنند. به عنوان مثال، در فوتبال، بسیاری از آکادمی‌ها (حتی اروپایی) بچه‌ها را از ۱۰ سالگی در تیم‌های جوانان خود می‌پذیرند. تا ۱۲-۱۳ سالگی واضح است که آیا پتانسیل وجود دارد یا خیر. اگر در ۱۰ سالگی شروع کنید، بچه ۲-۳ سال زمان دارد تا پایه‌ها را فرا بگیرد و در سیستم باشگاه تثبیت شود.ورزش‌های مبارزه: نظم و خودکنترل جودو، کاراته، تکواندو، بوکس، کشتی (رومایی، آزاد). در این رشته‌ها ۱۰ ساله سن ایده‌آلی برای شروع است. سیستم استخوانی و عضلانی به اندازه کافی قوی است تا بارها را تحمل کند، اما هنوز به اندازه کافی انعطاف‌پذیر است تا تکنیک‌های پیچیده را فرا بگیرد. در مبارزه‌ها، نه تنها رشد بلکه انعطاف‌پذیری و هماهنگی مهم است. دقیقاً در ۱۰-۱۱ سالگی حرکات پایه‌ای که بعداً به حرکات برجسته تبدیل می‌شوند، قرار می‌گیرند. علاوه بر این، در این سن بچه می‌تواند به طور آگاهانه به نظم توجه کند که برای هنرهای رزمی حیاتی است. مهم است: بوکس و کیک‌بوکسینگ بهتر است از ۱۰-۱۱ سالگی شروع کنید تا از آسیب‌های سر در دوره رشد جلوگیری شود.رقص‌های ورزشی و گیمناستیک: زیبایی و بدن رقص‌های باله، گیمناستیک هنری، آکروباتیک ورزشی. معمولاً به این رشته‌ها در ۵-۷ سالگی می‌آیند، اما در ۱۰ سالگی هنوز دیر نیست، اگر بچه دارای انعطاف‌پذیری و حس ریتم طبیعی باشد. البته باید آماده باشید که باید بپردازید. اما در ۱۰ ... Читать далее