کافه‌های شراب‌فروشی هویریر: روح وینن وین، محبوس در لیوان شراب جوان در شهری که کافه‌ها به عنوان میراث فرهنگی غیرمادی شناخته می‌شوند و سس‌ها با شکوه سلطنتی سرو می‌شوند،还存在 یک مکان دیگر که بدون آن نمی‌توان وین واقعی را تصور کرد. این هویریر یک کافه شرابفروشی است که در آن زمان با سرعت کمتر از هر جایی می‌گذرد و هوا پر از روح آزادی و راحتی است. در اینجا ساعت‌ها را نمی‌شمارند، اینجا از لحظه لذت می‌برند. شراب در اینجا مانند رودخانه جاری می‌شود و در کنار میز می‌توانند دانش‌آموز، پروفسور، کارگر و موسیقی‌دان بنشینند. هویریر بیش از یک سنت است. این یک فلسفه زندگی است که در آن سرعت مهم نیست بلکه کیفیت حضور است. از فرمان امپراتور به میراث جهانی تاریخ هویریرها با یک کمپین تبلیغاتی شروع نشده است بلکه با یک قانون است. در سال 1784، امپراتور یوزف دوم یک فرمان صادر کرد که به تولیدکنندگان شراب اجازه می‌داد شراب خود را مستقیماً در خانه خود بفروشند. بدون مجوز، بدون مالیات، بدون مراحل پیچیده اداری — تنها با یک شرط: آنها باید غذای ساده و خانگی سرو کنند و غذاهای آماده‌ای که از دیگر مکان‌ها آورده شده‌اند بفروشند. این یک حرکت برجسته بود: این به تولیدکنندگان کوچک اجازه می‌داد زنده بمانند و به شهروندان اجازه می‌داد از شراب تازه در محیط غیررسمی لذت ببرند. از آن زمان به بعد، هویریرهای وینی وین نماد دموکراسی و آزادی شدند. و این سنت حتی در سخت‌ترین زمان‌ها نیز ادامه داشت. در سال 2019، سنت هویریرهای وینی به لیست میراث فرهنگی غیرمادی یونسکو اضافه شد. این تشخیص تأکید کرد که هویریرها نه تنها مکان‌های غذا و نوشیدنی هستند بلکه شاهدان زنده تاریخ، ساختار اجتماعی و هویت فرهنگی وین هستند. در اینجا، پشت میزهای چوبی، زیر سایه کاج‌ها و انگورها، مردم برای تقسیم شادی، غم، امید و البته یک لیوان شراب با هم دیدار می‌کنند. چیستن هویریر: زبان، آیین و نمادها خود کلمه «هویریر» (Heuriger) از آلمانی «heurig» به معنای «این سال» می‌آید. در ابتدا از این نام برای شراب جوان سال جاری استفاده می‌شد. اما با گذشت زمان این نام به خود کافه‌هایی که این شراب را سرو می‌کنند نیز منتقل شد. امروزه هویریر نه تنها شراب است بلکه مکان و حال و هواست. شناسایی یک هویریر کار ساده‌ای است: یک شاخه کاج یا کاج به بالای در آویخته شده است و روی تابلو ... Читать далее