نقشه‌برداران ذهن: چگونه نوابغ نئوروپزشکی نقشه درونی‌مان را دوباره نقاشی می‌کردند مغز شاید تنها اندام باشد که خودش را سعی در مطالعه کند. این امر نئوروپزشکی را یکی از عجیب‌ترین و جذاب‌ترین علوم قرار داده است. در طی یک و نیم قرن گذشته، گروهی اندک اما به شدت کنجکاو، به این سیاهچال فلاشوری نگاه کرده و تلاش کرده‌اند تا نقشه آن را ترسیم کنند. ما نام‌های آن‌ها را به خاطر نظریات پیچیده‌شان یاد نمی‌کنیم، بلکه به خاطر بینش‌های آن‌ها که دیدگاه ما را درباره اینکه ما چه کسانی هستیم، برچیده است. از نقاشی‌های ابتدایی روی کاغذهای کثیف تا توموگرافی‌های پیچیده — مسیر آن‌ها دشوار بود و دستاوردهایشان بی‌نهایت بود. سانتیاگو رامون-ای-کاخال: پدر علم نوین نئوراسی او یک نقاش بود که نورون‌ها را نقاشی می‌کرد. رامون-ای-کاخال، اسپانیایی با اخلاق غیرقابل تحمل، با استفاده از میکروسکوپ و روش رنگ‌آمیزی گولجی، که تا قبل از او به عنوان مشکل‌ساز و بی‌فایده شناخته می‌شد، تسلیح شد. اما کاخال چیزی در آن دید که دیگران نمی‌دیدند. او سال‌ها زمان گذاشت تا سلول‌های بافت عصبی را بزاری کند و رشته‌های نقاشی قلمش همچنان با دقت و زیبایی شگفت‌انگیز است. او ثابت کرد که نورون‌ها با یکدیگر ترکیب نمی‌شوند، بلکه واحد‌های جداگانه و متمایز هستند. این «آموزش نورون» بود که مبنای تمامی نئوراسی معاصر قرار گرفت. به خاطر کشفیات خود در سال ۱۹۰۶ جایزه نوبل دریافت کرد، که آن را با کامیلا گولجی، رقیب اصلی خود، به اشتراک گذاشت. در مراسم اهداء جایزه آن‌ها مدت‌ها دعوا کردند، اما دقیقاً این دعوا باعث پیشرفت علم شد. آلكساندر رومانوویچ لوریا: نوابغ روسی، كه مغز را تك تك جمع كرد لوریا یک شخصیت خاص بود. او نه فقط مغز را مطالعه می‌كرد، بلكه سعی كرد بفهمد كه چگونه آن در زندگی واقعی كار می‌كند. بیماران او — سربازان پس از ضربه به سر، مردانی با صدمات در بخش‌های مختلف — برای او آزمایشگاه‌های زنده بودند. او برای ساعتها با آن‌ها نشست، نظاره می‌كرد كه چگونه آن‌ها تلاش می‌كنند صحبت كنند، شمارش كنند، چهره‌ها را تشخیص دهند. او با اینكه به این كار مشغول بود، نظریه مشهور خود را درباره سه بلوک عملکردی مغز — بلوک‌های فعالسازی، پردازش و برنامه‌ریزی — ایجاد كرد. او یکی از بنیان‌گذاران نئروپسی‌ولوژی و كسی بود كه نشان داد روان‌كردگی پایه‌ای فیزیكی دارد. كتاب ... Читать далее