حقوقی اخلاقی و مرزهای مشارکت در ارزیابی روانشناسی در دادخواست پرورش کودک چالش‌های اخلاقی در تقاطع حقوق و روانشناسی کودک در اختلافات مربوط به پرورش کودکان، ارزیابی روانشناسی اغلب به عنوان شاهد مرکزی تبدیل می‌شود که سرنوشت کودک را تعیین می‌کند. وکیلی که در چنین فرآیندی مشارکت دارد، با دileماهای اخلاقی خاصی مواجه می‌شود که وظیفه حرفه‌ای او با نیاز به دقت خاصی برخورد می‌کند. فعالیت وکیل در این زمینه نه تنها توسط قانون فدرال «در مورد فعالیت وکالت و وکلای دادگستری» و کدیکت اخلاقی وکالت تنظیم می‌شود، بلکه توسط اصول بین‌المللی حفاظت از حقوق کودک، به ویژه اصل بهترین تضمین منافع کودک (کنوانسیون حقوق کودک) نیز تنظیم می‌شود. اصل‌های اخلاقی کلیدی: بین حفاظت از مشتری و منافع کودک اصل قانونی و صداقت (ماده 8 کدیکت اخلاقی وکیل) از وکیل می‌خواهد که تنها از ابزارهای قانونی استفاده کند. در زمینه ارزیابی این به این معناست: ممنوعیت فشار بر کارشناس. وکیل نمی‌تواند مستقیماً یا غیرمستقیماً از روانشناس درخواست کند که به نتیجه خاصی برسد. اما او حق دارد که سوالات دقیقی را که به کارشناس ارائه خواهد داد، به طور دقیق تنظیم کند، مبتنی بر موضع مشتری خود. به عنوان مثال، اگر مادر ادعا می‌کند که پدر کودک را تحت تأثیر قرار می‌دهد، وکیل می‌تواند در دادخواست خود سوالاتی را شامل کند: "آیا در رفتار و اظهارات کودک [نام] نشانه‌هایی از تأثیرات منفی وارده از مادر دیده می‌شود؟" اصل احترام به شأن و اعتبار نه تنها شامل شرکت‌کنندگان در فرآیند است، بلکه شامل کودک نیز می‌شود. وکیل باید به خاطر داشته باشد که هر عملی از جمله درخواست برای ارزیابی مجدد یا اضافی، بار روانی جدیدی بر روی کودک غیربالغ وارد می‌کند. در اینجا، درخواست برای ارزیابی مجدد تنها در صورت وجود شک‌های جدی در مورد اعتبار اولیه مجاز است، نه به دلیل نتیجه نامطلوب. نکته جالب: تحقیقات نئوروانشناسی نشان می‌دهد که کودکانی که در اختلافات طولانی‌مدت بین والدین دخیل هستند، ممکن است علائم مشابه اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) داشته باشند، از جمله سطح بالای کورتیزول (هورمون استرس)، که بر توسعه ناحیه پیش‌کورتیکال مغز تأثیر می‌گذارد که مسئول کنترل احساسات و تصمیم‌گیری است. اصل رعایت رازداری حرفه‌ای با نیاز به افشای اطلاعات به کارشناس روانشناس مواجه می‌شود. و ... Читать далее