رفتار مادرانی که به تنهایی فرزند استعدادمند ۹ ساله را پرورش می‌دهند: استراتژی‌های بقا و شکوفایی در شرایط بار دوگانه شرایط مادران مجرد که فرزند استعدادمند خود را پرورش می‌دهند، یک مجموعه منحصر به فرد از چالش‌ها را نشان می‌دهد که بار مالی و احساسی آن چندین برابر می‌شود و مسئولیت آموزشی و فکری نیز به آن اضافه می‌شود. در اینجا فرصتی برای تقسیم نقش‌های «مدیر» و «انگیزه‌دهنده» با شریک وجود ندارد. الگوی رفتار چنین مادری باید تا حد امکان عملگرا، انرژی‌بر و تمرکز بر ایجاد یک سیستم پایدار پشتیبانی باشد، نه بر توسعه استعداد هر قیمتی. ۱. اولویت‌بندی و رد کردن ایده کمال‌گرایی: استراتژی «کافی است خوب باشد». اشتباه کلیدی تلاش برای بودن مادری ایده‌آل، معلم، روانشناس و مدیر به طور همزمان است. تمرکز بر نیازهای اصلی: امنیت، عشق بدون قید و شرط، بهداشت پایه و رژیم ثابت. این پایه مهم‌تر از هر آموزش اضافی است. تعیین ۱-۲ محدوده کلیدی برای پشتیبانی از استعداد بر اساس منابع (زمان، پول) و علاقه واقعی کودک. سعی نکنید همه چیز را دربرگیرید. اگر او در ریاضیات استعداد دارد و دوست دارد شطرنج بازی کند — در این زمینه سرمایه‌گذاری کنید. سعی نکنید در توسعه کلی شرکت کنید. حل دادن و جستجوی اتحادها: شما نمی‌توانید در همه چیز متخصص باشید. وظیفه شما پیدا کردن و متصل کردن بزرگسالان دیگر به زندگی کودک است: معلم مشتاق در کلاس‌های اضافی، مربی، والدین دوستانی که می‌توانند راهنمای غیررسمی باشند. یک «گروه مشاوره» اطراف کودک ایجاد کنید که به او ایمان دارند. نکته جالب: تحقیقات (H. G. Schneider، ۲۰۰۰) نشان می‌دهد که برای کودکان استعدادمند از خانواده‌های ناقص وجود یک راهنما مرد (پدربزرگ، عمو، مربی، معلم) یک عامل حفاظتی مهم است، به ویژه برای پسران. این به این معنا نیست که مادر نمی‌تواند به تنهایی انجام دهد، بلکه به این معناست که کودک به یک طیف گسترده‌تر از مدل‌های رفتاری و فرم‌های پشتیبانی دسترسی پیدا می‌کند. بنابراین، جستجوی چنین شخصیت‌هایی بخشی از استراتژی مادر مجرد است. ۲. مدیریت احساسی: حفظ خود به عنوان منبع. شما تنها پشتیبان احساسی کودک هستید. فرسودگی یا خستگی مزمن شما برای سیستم فاجعه‌آمیز است. تعیین مرزهای واضح بین «مادر» و «مربی`: زمانی را تعیین کنید که شما فقط مادر هستید — بغل می‌کنید، غذا می‌پزید، فیلم می‌بین ... Читать далее