برتران راسل به عنوان یک معلم: منطق، آزادی و شک در تربیت شهروند جهان‌گرد با اینکه برتران راسل (۱۸۷۲–۱۹۷۰) بیشتر به عنوان یک فیلسوف، منطق‌دان و فعال اجتماعی در تاریخ معروف است، ایده‌های آموزشی و عملکرد او یک سیستم جامع، رادیکال و عمیقاً فکر شده است. رویکرد او به آموزش به عنوان یک پیامد مستقیم از دیدگاه‌های فلسفی‌اش: تجربه‌گرایی، سکپسیسم، تعهد به روش علمی و ارزش‌های لیبرال بود. برای راسل، آموزش نه یک حوزه کاربردی، بلکه میدانی برای مبارزه برای آینده عقل انسانی و جامعه بود. ۱. مبانی فلسفی آموزش: دانش به عنوان ضد دعاوی. در اساس دیدگاه‌های آموزشی راسل چند اصل کلیدی قرار دارد که از فلسفه او نشأت می‌گیرد: کریتیک دانش حاکم: مانند اینکه او در منطق و اپیستمولوژی با دعوت‌گرایی مبارزه می‌کرد، در آموزش او آموزش را به عنوان یک تبلیغات رد می‌کرد. دانش نباید به عنوان یک مجموعه از حقایق غیر قابل انکار که توسط اعتبار (کشور، کلیسا، سنت) منتقل می‌شود، ارائه شود. وظیفه معلم این نیست که فکر کند، بلکه باید شک کند و تحقیق کند. روش علمی به عنوان هسته آموزش: راسل در روش علمی — با تأکید بر شواهد، قابل بررسی بودن و باز بودن به انتقاد — ابزار اصلی توسعه تفکر را می‌دید. آموزش باید نه تنها مجموعه‌ای از حقایق را پرورش دهد، بلکه فضایل ذهنی را پرورش دهد: کنجکاوی، دقت در استنتاج‌ها، احترام به حقایق، آمادگی برای پذیرش اشتباه. نейтраль بودن احساسی حقایق: در مقاله‌ای به نام «تربیت و ساختار اجتماعی» او تأکید کرد که معلم باید موضوعات بحث‌برانگیز (مذهب، سیاست، اخلاق) بدون فشار احساسی آموزش دهد و دیدگاه‌های مختلف را به صورت فاکتولوژیکی ارائه دهد. این کار استقلال قضاوت را پرورش می‌دهد، نه انطباق. رویداد جالب: در سال ۱۹۲۷، راسل با همسر خود دورا مدرسه تجربی «بیکون هیل» (Beacon Hill School) را افتتاح کردند. این یک تجربه آموزشی شجاعانه بود که ایده‌های او را در عمل به تصویر کشید. مدرسه با همکاری (کودکان و بزرگسالان با هم تعیین می‌کنند که قوانین چه باشند) بود، در آن آموزش مذهبی و تنبیهات فیزیکی وجود نداشت و تأکید بر توسعه تفکر انتقادی، آزادی خلاقیت و آموزش جامع بود که در جامعه بریتانیایی محافظه‌کارانه باعث یک حادثه بزرگ شد. اگرچه مدرسه با مشکلات عملی مواجه شد و مدت کوتاهی باقی ماند، اما به عنوان یک نمونه مهم برای آم ... Читать далее