پایگاه ارمنی در تاریخ امپراتوری بیزانس: از خاندان‌های امپراتوری تا ترکیب فرهنگی مقدمه: ارمنیان به عنوان سازندگان امپراتوری همکاری ارمنیان در تاریخ امپراتوری بیزانس غیرقابل ارزیابی است. این‌ها نه یک عنصر قبیله‌ای در حاشیه، بلکه یکی از مردم-سازندگان کلیدی امپراتوری بودند که نقش برجسته‌ای در زندگی نظامی، سیاسی، خاندانی و فرهنگی آن در طول هفت قرن (V–XI) ایفا کردند. ردپای ارمنی نه یک تأثیر فرعی، بلکه یک عنصر ساختاری از دولت بیزانس، به ویژه در دوران اوج قدرت و گسترش جغرافیایی آن بود. این تاریخ یک تاریخ یکپارچگی، هم‌آغوشی، اما همچنین حفظ هویت منحصر به فرد در درون جامع امپراتوری است. 1. همکاری خاندانی: امپراتوران ارمنی‌تبار واضح‌ترین شاهد عمق هم‌آغوشی ارمنیان، خاستگاه کل خاندان‌های امپراتوری است. خاندان اساوری (سوری) (717–802): اگرچه به طور سنتی با سوریه مرتبط است، بسیاری از تاریخ‌نویسان (N. Adontz، P. Sharanz) بر ارمنی‌تبار بودن بنیان‌گذار آن، لئو III اساوری، تأکید دارند. مهم‌تر این است که پسر او و جانشین او، کنستانتین V (741–775)، با ارمنی‌تبار کنیزی به نام ایرینه از خاندان کامسارakan ازدواج کرد، که ارتباط ارمنیان را با خاندان تقویت کرد. خاندان ماکدونی (867–1056): یکی از بزرگترین خاندان‌های بیزانس، در دوره‌ای که امپراتوری به اوج خود رسید. بنیان‌گذار آن، واسلیوس I ماکدونی (867–886)، بر اساس تحقیقات مدرن (A. Toynbee، P. Haraniss)، ارمنی‌تبار از فیم ماکدونی (جایی که بسیاری از ساکنان ارمنی بودند)، خاسته از یک خانواده روستایی بود. زبان مادری او ارمنی بود. در دوره خاندان ماکدونی، طبقه ارمنی‌تبار به اوج تأثیر خود رسید. امپراتوران جداگانه: رومان I لاکاپین (920–944) — ارمنی‌تباری از طبقات پایین، که به عنوان همسر و داماد کنستانتین VII به قدرت رسید. یوحن I سیمیسخیه (969–976) — یک ژنرال برجسته و امپراتور، که از خاندان اشرافی ارمنی‌تبار کورکاس (ارمنی: Gurgen) آمده بود. نیکفور II فوکا (963–969) اگرچه پدرش یونانی بود، مادر او از خاندان معتبر ارمنی‌تبار فوک بود که چندین نسل از فرماندهان برجسته به امپراتوری داد. واقعیت جالب: در قرن X، در دوره اوج خاندان ماکدونی، هم‌زمانان می‌خندیدند که در کنستانتینوپل بهتر است زبان ارمنی را بشنوید تا زبان یونانی. مایکل پسل، تاریخ‌نویس بیزانس، در توصیف واس ... Читать далее