Latino Amerika'da Noel: sinкретizm, iklim ve kolektif sevinç Latino Amerika'nın Noel gelenekleri, Katolik mirası, İspanyol öncesi inançlar, Afrika etkileri ve yerel coğrafi koşulların benzersiz bir sentezi niteliğindedir. Güney Yarıküresi'nde yazın ortasında kutlanan bu bayram, kuzey Avrupa'nın kış güneş dönümü özelliklerinden yoksun olarak, en parlak ve duygusal olanlardan biri olarak tanımlanır. Relijio-kültürel sinkretilizm: ova, mısır tanrıçası ve davullar Temel, konkiyörler ve misyonerler tarafından getirilen Katolik geleneği, yerel kutsallıklarla sıkı bir şekilde örtüştü. «Pesebres» (Pesebres) ve «Nacimientos». Merkezi element, Noel'in sahnelerini yeniden yaratmak için kullanılan ova. Ancak içeriği genellikle kültürlere uygunlaştırılır: yoldaşlarla birlikte yerel hayvanlar (And Dağları'nda lama, kolibri) ve poncho giymiş kabile üyeleri olabilir. Kolombiya ve Peru'nun bazı bölgelerinde «alumbramiento» adı verilen, komşu evlerde şarkılar ve dualarla rütuelleri ziyaret etmeyi andıran bir gelenek vardır. Pachamama ve güneş dönümü. And ülkelerinde (Peru, Bolivya) Katolik Noel, yazın güneş dönümü ve Pachamama'nın (Ana-Erde) tapınması üzerine oturur. Bu yüzden İsa'nın doğumuna olan şükran, toprak için de şükranla karıştırılır. Hediye (yemek, içecek) genellikle toprağa gömülür - bu eski and rütueli, artık Hristiyan Tanrısı için de yönlendirilir. Afrika ritmleri. Güçlü Afrika mirası olan ülkelerde (Brezilya, Küba, Kolombiya kıyıları) bayram, özel müziklerle eşlik edilir. Brezilya'da Noel öncesi döneminde «samba de roda», Küba'da «parandas» ve «guaguanco» adı verilen bayramlar içinde rumba. Hatta kilise şarkıları bile davul eşliğinde icra edilebilir. Iklimsel paradoks: yaz Noel Yazın olmaması, bayramın estetiğini ve uygulamalarını temel olarak değiştirir. «Beyaz» Noel'ler plajlara dönüşür. Brezilya, Uruguay ve Arjantin'de 24 ve 25 Aralık, yaz sezonunun zirvesidir. Tradicional akşam yemeği («Seia de Navidad»), genellikle açık havada, bahçede veya hatta plajda yapılır. An ... Читать далее