Yeni Yıl'ı kutlamayanlar: takvimler, mezhepler ve kültürel seçimler Yeni Yıl'ın evrensel bir bayram olarak algılanması yaygın bir yanlış inançtır. 1 Ocak'ı kutlamama veya kutlamama, anormal bir durum değil, derin dinî, kültürel, tarihsel veya ideolojik nedenlerden kaynaklanır. Bu günü kutlamayan gruplar, aşağıdaki birkaç ana özelliğe göre sınıflandırılabilir: dinî hoşnutsuzluk, alternatif takvimlere uyulma, bilinçli protesto veya toplumsal marjinalleşme. 1. Dogmatik nedenlerle bayramı reddeden dini cemaatler Birçok mezhep için laik Yeni Yıl (özellikle onun putperest ve sovyet unsurları), din inançlarının temeline aykırıdır. Yahudiler: En bilinen örnek. Onlar Yeni Yıl'ı ve diğer laik bayramları (Noel, Paskalya, doğum günleri) kutlamazlar. Onların tutumu, bu bayramların putperest kökenli olduğunu ve İncil ilkelere uygun olmadığına inanma üzerine kuruludur. Onlar Yeni Yıl'ın Bilezikte geçmemesine ve Roma'daki ikili Janus (veya diğer tanrılar) tapınaklarıyla bağlantısına dayanarak bu bayramları savunurlar. Bazı muhafazakar protestan mezhepler: Bazı fundamentalist cemaatler (bazı baptyistler, yetmişlikler) de Yeni Yıl'ı "dünyaevi" olarak gördükleri için ve onu manevi yaşamdan uzaklaştıran bir unsurlar olarak gördükleri için kutlamaktan kaçınabilirler. Onlar kutlamaların "neheryani" karakterine dikkat çekerler. Bazı pravoslavlı eski inançlılar ve aşırı muhafazakar pravoslavlar: Onlar için modern bayram, ağaçlıklı (tarihsel olarak protestan alışkanlığı), Dedem Oymağı (sovyet uyumlu) ve gürültülü yemekler, yabancı "dünyaevi" bir faaliyettir. Onlar kilise takvimine göre yaşarlar, burada ana döngü litürgiktir ve laik tarih 1 Ocak'ın kutsal bir anlamı yoktur. İncelikli Müslümanlar (sünniler, vahhabiler): İslam takvimi ay takvimidir ve Yeni Yıl (Raas as-Sanah al-Hidaci) başka bir zamanda başlar. 1 Ocak'ı kutlama, özellikle ağaçlıklar, şarap ve eğlenceler gibi unsurlar, "bida" (yasaklanmış yenilik) olarak kabul edilir ve inançsızlara "takfir" olarak taklit ... Читать далее