نوشته‌ی زیگموند فروید «ترسناک» (۱۹۱۹): زخم کریسمس به عنوان ماتریس ناخودآگاه و آرایه‌ی ناخودآگاه مقدمه: «Unheimliche» به عنوان بازگشت ترس کودکی حذف شده نوشته‌ی زیگموند فروید «ترسناک» (Das Unheimliche، ۱۹۱۹) نه تنها یک مطالعه‌ی روان‌پزشکی-روان‌شناختی، بلکه یک کار بنیادی در زیبایی‌شناسی و روان‌شناسی ترس است، جایی که داستان کریسمس ا.ت.آ. گوته «مرد شن و ماسه» به عنوان یک نمونه‌ی کلیدی بالینی و فرهنگی تبدیل می‌شود. فروید از این داستان برای توضیح تئز خود استفاده می‌کند که «ترسناک» چیزی جدید یا بیگانه نیست، بلکه بازگشت چیزی است که قبلاً شناخته شده و در ناخودآگاه حذف شده است، اغلب مرتبط با زخم. در این زمینه، کریسمس به عنوان یک علامت زمانی است که لحظه‌ی فاجعه‌ی روانی را ثابت می‌کند. مفهوم «Unheimliche»: تحلیل زبانی و روان‌شناختی فروید با تحلیل زبانی کلمه‌ی آلمانی unheimlich (ترسناک، زشت) شروع می‌کند. او نشان می‌دهد که آنتونیم آن (heimlich) نه تنها به معنای «خانگی، آرامش‌بخش» است، بلکه به معنای «پنهان، مخفی» نیز است. بنابراین، unheimlich نه تنها «غیرخانگی» است، بلکه چیزی است که باید پنهان بماند، اما بیرون آمده است. این زمینه‌ی معنایی به هسته‌ی روان‌شناختی می‌رسد: ترسناک چیزی است که قبلاً heimlich، شناخته شده، بخشی از «خانه» روان است (مثلاً ترس‌های کودکی، komplexe)، اما حذف شده و اکنون به صورت تغییر یافته و بیگانه بازمی‌گردد و ترس ایجاد می‌کند. «مرد شن و ماسه» گوته به عنوان مدل زخم کریسمس فروید داستان گوته را به طور دقیق تحلیل می‌کند و عناصر تشکیل‌دهنده‌ی ناخودآگاه را در آن برجسته می‌کند. کریسمس به عنوان صحنه‌ی زخم اولیه: اوج ترس‌های ناتانئل در شب کریسمس رخ می‌دهد. او، منتظر هدایای کریسمس است و به پدر و وکیل ترسناک کپلیوس (نمونه‌ای از مرد شن و ماسه — موجود افسانه‌ای که به چشم‌های کودکان شن می‌اندازد تا بخوابند) نگاه می‌کند. پسر شاهد یک آزمایش شیمیایی ترسناک می‌شود که با خشونت به چشم‌ها مرتبط است. جشن هدایای کریسمس به صحنه‌ای از ترس و وحشت در برابر پدر تبدیل می‌شود، که به پدر خوب و کپلیوس بد تقسیم می‌شود. تهدید به «چشم‌ها را بیرون کشیدن» از سوی مرد شن و ماسه به عنوان هسته‌ی ترس. هدیه‌ی کریسمس، به این ترتیب، همیشه با تهدید از دست دادن مرتبط می‌شود و نه با دریافت. تکرار اجباری و د ... Читать далее