Emekli hayatın mutlu anları, ilaç reklamlarında gösterilenler değil. Orada her zaman gülümseyen yaşlılar golf oynar ve meyve suyu içir. Gerçekte emeklinin mutluluğu, sessiz bir sabah, torunundan gelen telefon, doldurulmamış tuzlu salatalık. Bu, bir daha hızlanamayacağın bir zaman. Eczeli olarak ve süslemesiz olarak dürüst olalım: emekli olan bir insana ne mutluluk getirir. Saatlik çağrıdan kurtulma En büyük mutluluk, sabah 6'da uyanıp saatin sesine uyanmak değil. Emekli, istediği zaman uyanır. Yatağında yatıp sessizliği dinleyebilir veya tersine, kuşların şarkısını dinleyebilir. Bu, günün sadece sana ait olduğunun hissi. Kimse sorgulamaz, acele etmez. Kофе içip eski fotoğrafları karıştırabilirsin. Hava kötüysa, evden dışarı çıkmadan bile olabilir. Takvimden kurtulma özgürlüğü, gençlerin çok şey vermek istedikleri şeydir, emeklilerse bu özgürlüğü ek bir bonus olarak alırlar. Torunlar — antidepresan Çoğu emeklinin en büyük mutluluğu torunlarıdır. Küçük bir insanın sana doğru koştuğunu, "dede!" veya "ba!" diye bağırdığını duyduğunda, tüm hastalıklar unutulur. Torunlarıyla oynayabilirsin, bozmasın endişesiyle. Onlara çocukluğunda okuyamadığınız hikayeler okuyabilirsiniz. Daha fazla zamanınız olmadığı için. Torunlarla, tekrar çocuk olabilirsiniz: kar küpü yapabilir, kurtçuk fırlatabilir, satranç oynayabilir. Ve yarınki hesapları düşünmezsin. Çoğu emekli, bu anlar için her türlü zorluğu tolere edeceğine tanıklık eder. Çiftlik ve onun felsefesi Bazıları için çiftlik bir cezaevi gibi. Emekli içinse bir mutluluk. İlk tereyağı çiçeğini görmek, birkaç saniye önce bahçeden koparılmış bir salatalık yemek, nane çayı içmek, ellerinizle yetiştirdiğiniz. Çiftlik, bir iş değil. Kendinizi ihtiyaç duyulan biri olarak hissetmek için bir fırsat. Toprağın yalan söylemediği: ne kadar çalışırsanız, o kadar alırsınız. Üretim toplandığında, içinizde bir huzur vardır. Çiftlik, bağımsızlık hissi verir: buram, benim salatalığım, benim bankam, benim hayatım. Ayrıca, en iyi sanatoryumlard ... Читать далее