فنومنولوژی هواداران برزیلی هوادار برزیلی تنها یک بیننده روی نمازگاه نیست. او یک شخصیت، بازیگر، موسیقی‌دان، پادشاه کربنوال است. او به استادیوم می‌آید تا نگاه کند نه شرکت کند. صدایش، درامان او، پرچم او بخشی از بازی است. فنومن هواداران برزیلی توسط sociologists، anthropologists، و psychologists مطالعه شده است. چرا حتی وقتی تیم می‌بازد می‌خوانند؟ چرا در نمازگاه سانبوی می‌رقصند؟ چرا آنها ندارند "کلایخ" اما " موج" و "کاریوکا" دارند؟ اجازه دهید به این دنیا غرق شویم. ریشه‌ها در کربنوال کربنوال برزیلی DNA هوادار است. همان ریتم، همان رنگ‌ها، همان انرژی. فوتبال برای برزیلی‌ها ادامه کربنوال است، فقط روی چمن. بسیاری از گروه‌های هواداری (torcidas organizadas) باترای‌های خود (baterias) و مدارس سانبو دارند. آنها رقص‌ها را روی نمازگاه تمرین می‌کنند همانطور که رقاصان روی سانبودروم. وقتی تیم ملی بازی می‌کند، استادیوم به "سامبودروم" تبدیل می‌شود. هواداران در راهروها می‌رقصند، حتی به دنبال زمین نمی‌نگرند. برای برزیلی‌ها فوتبال بدون موسیقی فوتبال نیست. رنگ‌ها و پرچم‌ها زرد، سبز، آبی، سفید. هواداران برزیلی خود و نمازگاه‌ها را با رنگ پرچم می‌پوشانند. هیچ "مرگ سیاه" یا "ультرس" در سیاه نیست. فقط روشنایی. پرچم‌های عظیم، 50 متری، آنها را قبل از بازی باز می‌کنند. روبان‌های با نوشته "Brasil". کلاه‌های شکل تاج. پیراهن‌هایی با نام پله یا نیمار. به نظر می‌رسد که استادیوم به مهمانی دعوت شده، حتی وقتی تیم می‌بازد. تورسیدا سازمان‌یافته: نه خلافکاران، بلکه هنرمندان در برزیل گروه‌های هواداری سازمان‌یافته (torcidas organizadas) وجود دارند. معروف‌ترین‌ها: "Gaviões da Fiel" (Corinthians)، "Mancha Verde" (Palmeiras)، "Torcida Jovem" (Flamengo). آنها مانند ultras اروپایی نیستند. آنها به دعوا نمی‌پردازند (اگرچه اتفاق می‌افتد). هدف آنها نمایش است. آنها بیلبوردهای عظیم، فایرورک‌ها و شمع‌های دود را می‌آورند. اجراهای آنها می‌تواند 90 دقیقه طول بکشد. در سال 2026 قانونی در برزیل به تصویب رسید که پیروتکنیک را محدود می‌کند، اما هواداران راهی پیدا کردند: نمایش‌های لیزری. صدا: درام و وووزل ابزار اصلی هوادار برزیلی درام (surdo، repinique، caixa) است. ریتم قبل از بازی تنظیم می‌شود و حتی برای یک لح ... Читать далее