سیر و فضا: از انتخاب طبیعی زمینی به متمرکز کردن مولتیپل‌های فضایی ارتباط بین گیاه خزنده بهارانه و فضای بی‌هوا به نظر غیرقابل پیش‌بینی می‌رسد. اما دقیقاً سیر، به دلیل انعطاف‌پذیری زیستی و اهمیت فرهنگی خود، یک موضوع منحصر به فرد در تقاطع زیست‌شناسی فضایی، انتخاب طبیعی و سیاست نمادین شده است. تعامل آنها نشان می‌دهد که چگونه زندگی زمینی و فناوری‌های پیشرفته به طور متقابل غنا می‌یابند. متمرکز کردن مولتیپل‌های فضایی: تکامل سریع در مدار یکی از خطوط اصلی استفاده از عوامل حرکت فضایی (میکروگرavitazione، تشعشع افزایش‌یافته، میدان‌های مغناطیسی) به عنوان یک متمرکزکننده قوی برای ایجاد فرم‌های جدید گیاهان است. بذرهای سیر چندین بار به مدار ارسال شده‌اند در قالب آزمایش‌های زیست‌سفرهای سری «بیون»، در ایستگاه فضایی «میر» و ایستگاه فضایی بین‌المللی. مکانیزم علمی: تشعشع فضایی (ذرات بارگذاری شده سنگین از تابش‌های گالاکتیک، پروتون‌ها) باعث شکستگی و آسیب به ملکول‌های DNA در بذرها می‌شود. سیستم‌های تعمیر (پایین‌آوردن) گیاه سعی می‌کنند به سرعت ژنوم را بازیابی کنند، اما ممکن است خطاهایی را وارد کنند. میکروگرavitazione نیز روند طبیعی فرآیندهای درون‌ سلولی را مختل می‌کند، تأثیرگذاری ژن‌ها را تغییر می‌دهد. مجموعه این موارد منجر به افزایش میزان متمرکز کردن — متمرکز کردن مولتیپل‌های فضایی می‌شود. هدف برای سیر: دریافت فرم‌های متمرکز شده با ویژگی‌های جدید و ارزشمند برای انتخاب طبیعی: تغییر در ساختار درختچه (کوتاه‌مقامت، پیچیده)، رنگ غیرمعمول گل‌ها (تقویت پیکربندی آبی یا زرد، ظهور چشم‌های کنتراستی)، مقاومت افزایش‌یافته به بیماری‌ها، تغییر در زمان‌بندی شکوفایی. این تغییرات تصادفی در طبیعت به ندرت رخ می‌دهند و فضا به عنوان یک شتاب‌دهنده در فرآیند تکامل عمل می‌کند. مثال: در روسیه در آزمایشگاه ابزارهای فضایی و در باغ گیاه‌شناسی اصلی ران در آزمایش‌هایی با بذرهای سیری که در فضا بودند، انجام شد. از بذرهای «فضایی» جوانه‌های کشت شده‌اند که بخشی از آنها در مراحل اولیه رشد از فرم‌های والدین خود منحرف شده‌اند. انتخاب و تکثیر جوانه‌های متمرکز شده‌ای که پتانسیل دارند — کار بسیاری از سال‌هاست، زیرا سیر تنها در 4-6 سال می‌بازد. سیر به عنوان عنصر سیستم‌های بسته اکوسیستم و پشتیبانی روانی در پروازهای بین‌سیاره‌ای طولان ... Читать далее