زبان فرانکا: پدیده‌ی زبان واسطه در تاریخ و معاصر مقدمه: نیاز ارتباطی به عنوان محرک تکامل زبانی زبان فرانکا (از ایتالیایی «lingua franca» — «زبان فرانکها»، که «فرانکها» به همه اروپایی‌های غربی اطلاق می‌شد) زبانی یا گویشی است که به طور سیستماتیک برای ارتباط بین مردمی که زبان مادری آن‌ها نیست، استفاده می‌شود. این یک ترکیب زبان‌ها نیست، بلکه یک ابزار عملی است که در مناطق با تعاملات شدید به وجود می‌آید: تجارت، دیپلماسی، علم، دین، مدیریت امپراتوری‌های چندملیتی. مطالعه‌ی آن در تقاطع جامعه‌شناسی زبانی، تاریخ و انسان‌شناسی نشان می‌دهد که نیازهای ارتباطی چگونه باعث ایجاد سیستم‌های زبانی جدید می‌شوند. نمونه‌های تاریخی: از امپراتوری‌های باستانی تا قرون وسطی زبان اکادی (XXIII–VII قرن پیش از میلاد): در مادون‌نهرین باستان، اکادی (زبان سامی) به عنوان زبان اداره و دیپلماسی بین‌المللی شد و جایگزین زبان شومری شد. کتیبه‌های سفالین نوشته شده بر روی اکادی که در آرامنه (مصر) و هتتوس (پایتخت هتتوس) یافت شده‌اند، نشان‌دهنده نقش آن به عنوان کویین‌کاین در خاورمیانه است. کویین‌کاین (ἡ κοινὴ διάλεκτος) — «گویش عمومی» (IV قرن پیش از میلاد — IV قرن میلاد): بر اساس گویش آتنی یونانی پس از پیروزی‌های آلكساندر مقدونی ایجاد شد. به عنوان زبان دنیای یونانی از سیسیلی تا هند شد، و به علم (آثار ارشمیدس)، ادبیات (سپتاگینتا — ترجمه کتاب مقدس) و دین نوین (انجیل نوشته شده به کویین‌کاین) متحد شد. لاتین: نمونه کلاسیک زبان فرانکای امپراتوری و پساامپراتوری. پس از سقوط امپراتوری رم غربی، لاتین تا قرن هجدهم به عنوان زبان کلیسا، علم، آموزش و حقوق بین‌المللی در اروپا باقی ماند. این یک کد نوشتاری و ریتوریالی بود که برای طبقه نخبه قابل دسترسی بود. زبان فرانکای کلاسیک دریای مدیترانه زبان فرانکا یا سابیر (یا سابیر) — پیجینی است که در دوران صلیبی‌ها (X–XIX قرن) در دریای مدیترانه شرقی به وجود آمده است. لغات آن بیشتر از زبان‌های رومی بود (بر اساس زبان‌های ایتالیایی، پرووانسالی، اسپانیایی)، گرامر آن به طور حداکثری ساده‌سازی شده بود، با عناصر یونانی، عربی و تورک. با آن تجار، دزدان دریایی، دیپلمات‌ها و بردها ارتباط برقرار می‌کردند. مثال جمله: «Mi non mirato tuo. Perche ti parla?» (من به تو نگاه نمی‌کنم. چرا تو صحبت می‌ک ... Читать далее