چرخش برف‌های مقدمه: پدیده سقوط منظم «چرخش برف‌ها» نه تنها یک استعاره شاعرانه، بلکه یک پدیده اقلیمی قابل مشاهده است که در آن برف‌ها به صورت تصادفی نمی‌افتند، بلکه ساختارهای چرخنده، جریانی یا حلقه‌ای تشکیل می‌دهند که به رقص شبیه هستند. این پدیده در تقاطع فیزیک پیچیده اتمسفر و قوانین هیدرودینامیک رخ می‌دهد و به فرآیند برف‌باران زیبایی و ارزش فرهنگی خاصی می‌بخشد. مطالعه آن به ما اجازه می‌دهد تا بفهمیم که چگونه ساختار میکروسکوپی کریستال بر فرآیند برف‌باران میکروسکوپی تأثیر می‌گذارد. اساس‌های اقلیمی و فیزیکی برای رخ دادن سقوط منظم و «چرخش‌دار» نیاز به شرایط اقلیمی خاصی است. ثبات اتمسفر. شرط کلیدی عدم وجود تورمندی قوی و بادهای تند است. در جریان هوای ضعیف و لامینار (روان و لایه‌ای) برف‌ها از مسیر خود منحرف نمی‌شوند. این امر بیشتر در ابرهای لایه‌ای ضعیف و سرماهای ضعیف (-5°C تا -15°C) مشاهده می‌شود. جریان‌های عمودی و اضطراب. «چرخش» اغلب در مناطق جریان‌های عمودی ضعیف تشکیل می‌شود. برف‌هایی که توسط چنین جریانی به دام انداخته می‌شوند می‌توانند سرعت سقوط خود را کاهش دهند، در حالت تعلیق بمانند یا حتی کمی بالا روند، ایجاد اثر چرخش. با سقوط به حاشیه جریان، آنها ستون‌های قابل مشاهده یا حلقه‌های درون‌بخشی تشکیل می‌دهند. تعامل برف‌ها با هوا. شکل برف بسیار مهم است. دندریت‌های بزرگ و شاخه‌دار یا ستارگان دارای مقاومت هوایی بالا هستند. آنها در حال سقوط، مانند برگ کاغذ، پرواز می‌کنند، تکان می‌خورند و می‌چرخند. کریستال‌های تیز یا برف ریز (دانه‌ها) به صورت خطی و سریع‌تر می‌افتند. رفتار کوآپراتیو. مطالعات در لوله‌های هواپیمایی نشان می‌دهد که برف‌هایی که در جریان می‌افتند می‌توانند بر حرکت همسایگان خود تأثیر بگذارند، ایجاد ساختارهای کوآپراتیو ضعیفی می‌کنند، هرچند که این تأثیر بسیار کوچکتر از تأثیر جریان‌های هوایی است. بنابراین، «چرخش» تصویری از جریان‌های هوایی و چرخش‌های غیرقابل دیدن چشمان است که در آن هر برف نقش یک مسیردهنده دارد که ساختار اتمسفر را روشن می‌کند. انواع «چرخش‌ها» و دلایل آنها ستون‌های عمودی یا «نوارهای برفی»: در شرایط باد بسیار ضعیف مشاهده می‌شوند. برف‌ها به صورت تقریباً عمودی می‌افتند و لایه‌های واضحی ایجاد می‌کنند که به عنوان پرده‌ای ساکت و خیره‌کننده شناخته می‌شود. حلقه‌های چ ... Читать далее