Çağdaş Babanın İdeali: Emosyonel Kapitalizm Döneminde Masculinitenin Dönüşümü Giriş: Besleyici'den Ortak-Anneye Babanın tarihsel ideali köklü bir dönüşüme uğramıştır: otoriter bir ata ve uzaktan besleyici'den katılımcı, empatik bir ortak-anneye. Bu değişim sadece aile rollerinin değişimi değil, aynı zamanda derin sosyal süreçlerin yansımasıdır: iş gücünün feminizasyonu, geleneksel maskülinitenin krizi, bakım ekonomisi ve yeni özelliğe dayalı gizlilik etiği. Çağdaş babanın ideali pazarın çelişkili talepleri, psikoloji, cinsiyet politikası ve kültürel naratiflerin kesişim noktasında şekillenmektedir. 1. Toplumsal-Kültürel Bağlam: «Yeni Baba» Neden Talep Edildi Demografik ve ekonomik değişiklikler: Kadınların iş gücüne katılması, doğum oranının düşmesi ve çocuk yetiştirme maliyetlerinin artması aileyi dönüştürdü. Tek besleyici model (erkek-besleyici model) artık egemen değildir. Babalık artık sadece ekonomik ve eğitimsel bir proje değil, erkeğin aktif katılımını gerektiren bir şeydir. İletişimle ilgili bir modelin zaferi: Bağımlılık teorileri (J. Bowlby) ve duygusal temasın gerekliliği üzerine kurulu çocuk merkezi modelin zaferi, fiziksel hayatta kalmanın sağlanmasından duygusal iyilik halinin sağlanmasına odaklanmayı kaydırdı. İdeal babanın artık sadece disiplin ajansı olmamak, aynı zamanda güvenli bir bağımlılık kaynağı olması gerekmektedir. Geleneksel maskülinitenin krizi: Erkeklerin bazı meslekler üzerindeki monopoli kaybı ve istikrarsız istihdamın artması, sadece profesyonel başarılar üzerine kurulu bir kimlik inşası zayıflattı. Babalık artık erkek kimliğinin ve kendini ifade etmenin yeni meşru bir alanı haline geldi («bakım yoluyla maskülinite»). İlginç bir gerçek: Cinsiyet eşitliği açısından lider olan Skandinav ülkeleri, bu yeni modeli yasal olarak ilk kez onayladılar. İsveç'te 1974 yılında sadece anneler için değil, babalar için de «anne babalık» izni getirildi, bunun bir kısmı sadece babalar için ayrılmıştır («baba ayları»). Araştırmalar, babaların uz ... Читать далее