İlkokulda matematik sadece rakamlar değildir. Tüm mantık, mühendislik ve hatta yapay zekânın temelini oluşturur. Bir çocuk sayıyı anlamaz veya üçüncü sınıfta çarpma tablosunu öğrenmezse, hayatı boyunca zorlanır. Ancak nasıl yapılır ki çocuk matematikten nefret etmez, onu sever? Örnekler, oyunlar ve Sovyet ders kitaplarının korkuları üzerinden inceleyelim. 1-4. sınıflarda ne öğrenilir İlkokul matematik programı standarttır. Birincide rakamlar, 10'a kadar sayım, bu onun içindeki toplama ve çıkarma. Tek eylemli sorular. İkincide 100'e kadar sayım, ondan geçiş, 2-5 çarpma tablosu, iki eylemli sorular, en basit figürlerin çevresi ve alanı kavramları. Üçüncü sınıfta tam çarpma tablosu, kalanla bölme, çok yerli sayıların tek yerli sayıya bölme ve çarpması, paylar (ilk kavramlar), zaman, uzunluk, ağırlık, hız birimleri. Dördüncü sınıfta çok yerli sayılar (milyona kadar), onlarla işlem, dengelemeler, paylar (aynı zanlıklarla karşılaştırma, aynı zanlıklarla toplama ve çıkarma), yüzdelikler (başlangıç), takip ve karşılaşma soruları. Yoksa az gibi görünse de, başlangıçta algoritmik düşünme yeteneği kazandırılır. Bir çocuk çarpanın nasıl çalıştığını anlamazsa, asla integralin nasıl çalıştığını anlamaz. «Bu çok basit» demek dinlemekten kaçınmak gerekir. Okulda neden çocuklar matematikten nefret eder Aslında çocuklar nefret etmezler. Çocuklar saymayı sevmek isterler, bu sayı konfeti veya oyuncaklarla ilgiliyse. Onlar methodu nefret ederler. Tutarlı yazılmış, 30 benzer eylemi tekrarlayan sıkıcı örnekler. Hapishane ses tonlu öğretmen, hata yaptığında kınamak. «Yanlış anladım» korkusu. İdeali fırtınası. İkinci neden, baskılayan ebeveynlerdir. «Beşe çıkmalısın», «komşu kızına bak, onun başardı, sen başaramadın». Çocuk matematikle tehlike ve utancla ilişkilendirir. Beyin, kendini korumak için mantığı bloke eder. Üçüncü neden, görsel olmayan bir eksikliktir. Ders kitabında yazıyor: «3 + 5 = 8». Bu rakamların arkasında ne var? Üç elma ve beş armut daha ilginç olacaktır. Ancak öğ ... Читать далее