Культура и климат: антропология среды и геодетерминизм Гiriş: İklim, medeniyetlerin mimarı olarak Кültür ile iklim arasındaki ilişki, antropoloji, coğrafya ve tarih alanlarında en eski ve en tartışmalı konulardan biridir. İklim, uzun vadeli hava rejimi olarak anlaşıldığında, sadece arka plan olarak değil, aynı zamanda sistem oluşturucu bir faktör olarak, ekonomik temel aracılığıyla sosyal kurumları, psikolojik tür, mitoloji ve sanatı dolaylı olarak biçimlendirir. Ancak, kültürün karmaşık bir çevre tehdidi yanıtının, teknolojik uyum ve sembolik anlamlandırma içeren olduğunu kabul ederek, doğrudan coğrafi determinizmin (iklim her şeyi belirler) doğruluğunu reddetmek önemlidir. Ekonomik temel: İklimin ekonomik düzeni belirleyişi İklim, tarım takvimini, tarım verimliliğini, kaynakların erişilebilirliğini ve ulaşım yollarını belirler, bu da sosyal yapıya temel oluşturur. Su medeniyetleri (Mezopotamya, Mısır, Hindistan, Çin): Sıcak arid veya subtropikal iklim ve büyük nehirlerin taşkınları, büyük ölçekli sulama çalışmaları gerektirmesi nedeniyle, sert merkeziyetçilik, bürokratik teşkilatın oluşturulması ve kesin bilimlerin (astronomi, geometri) gelişimini zorunlu kılmıştır. K. Wittfogel teorisi göre doğan «hidrolik» devlet modeli, despotik yönetimle karakterize edilmiştir. Güneş ve taşkın nehri kültürü, din ve mitolojinin temelini oluşturmuştur. Deniz medeniyetleri (Antik Yunanistan, Fenike, Venedik): Akdeniz iklimi, yumuşak kış ve çöl toprakları, ama izbirlenmiş kıyı şeridi, tarım yerine denizciliği, ticaret ve kolonizasyonu avantajlı kılmıştır. Bu, Yunanistan'da bireyciliğin, girişkenliğin ve demokratik polis kurumlarının (Yunanistan'da) ve karmaşık özel hukukun gelişimine katkıda bulunmuştur. Mitoloji, denizciler ve seyyahların koruyucuları ile dolu olmuştur. Uzak Doğu Çölü Büyük İmparatorlukları (günlerden monгол): Euразya çöllerinin sert ve yoğun kontinental iklimi, sıcak yaz ve soğuk kış, çobanlık tarım tarzını belirlemiştir. Bu, hareketlilik, askeri cesaret, sert a ... Читать далее