عمل نیکویی به عنوان اصل اصلی اخلاق: دیدگاه علمی بر اصل کلی اصل «عمل نیکویی» (یا «کار نیکو» یا «ایجاد خیر») اغلب به عنوان یک اصل اخلاقی در نظر گرفته می‌شود، اما می‌توان آن را به عنوان یک پدیده‌ای با پایه‌های تجربی در زیست‌شناسی تکاملی، علم اعصاب، روان‌شناسی و جامعه‌شناسی تحلیل کرد. این اصل نه تنها یک دستورالعمل، بلکه منعکس‌کننده مکانیزم‌های عمیقی است که امنیت و توسعه سیستم‌های اجتماعی پیچیده، از جمله جامعه انسانی، را تضمین می‌کنند. پایه تکاملی-زیستی: نوع‌دوستی به عنوان استراتژی تطبیقی از دیدگاه نظریه تکاملی، «عمل نیکویی» بی‌خبرانه به نظر می‌رسد، زیرا باید شانس بقاء فرد را کاهش دهد. اما چندین مکانیزم توضیح می‌دهند که چگونه آن به ثبات می‌رسد: انتخاب نسبی (تئوری ویلیام هامیلتون). ژن‌هایی که فرد را به کمک به اقوام خود تشویق می‌کنند (حتی اگر خود را فدا کند)، می‌توانند گسترش یابند، زیرا به بقاء ژن‌های مشترک کمک می‌کنند. «خیر» در اینجا به افزایش سازگاری جمعی اشاره دارد. نوع‌دوستی متقابل (تئوری رابرت تریورس). «تو به من، من به تو». موجوداتی که نوع‌دوستی را انجام می‌دهند، در درازمدت بهره‌مند می‌شوند. این مکانیزم نیازمند توانایی‌های شناختی پیشرفته برای تشخیص «تقلبکاران» و به خاطر سپردن تعاملات است. عمل نیکویی به استراتژی‌ای برای ایجاد اتحادهای پایدار تبدیل می‌شود. انتخاب گروهی. گروه‌هایی که در آن‌ها همکاری و نوع‌دوستی (عمل نیکویی) بیشتر است، ممکن است در رقابت با گروه‌هایی که رفتار خودخواهانه غالب است، مزیت داشته باشند. بنابراین، تمایل به نیکویی پایه‌ای «ژنتیکی» دارد که در جامعه انسانی توسط فرهنگ و اخلاق به شدت بزرگ شده است. نئروبیولوژی عمل نیکویی: سیستم پاداش و نورون‌های آینه‌ایعلم اعصاب مدرن نشان می‌دهد که انجام اعمال نیکو، همان مناطق مغز را فعال می‌کند که پاداش‌های پایه‌ای (غذا، پول، لذت) را فعال می‌کنند. فعال‌سازی سیستم مезولیمبیک. وقتی فردی یک عمل نیکو انجام می‌دهد یا حتی به انجام آن فکر می‌کند، مناطق ونترال تالاموس (VTA) و هسته‌های آکومبنس (Nucleus Accumbens) فعال می‌شوند و دوپامین — ماده شیمیایی اعصاب مرتبط با انگیزه و لذت — آزاد می‌کنند. این حالت به عنوان «لذت کمک‌کننده» (helper's high) شناخته می‌شود. رول جزایه جزایه و قشر قدامی. این مناطق، که با همدلی و پردازش احساسات ا ... Читать далее