اسلحه‌ی فوق صوتي نشان‌دهنده‌ی یک جهش کیفیت در توسعه‌ی سلاح‌های ویرانگر است که می‌تواند تعادل قدرت در جغرافیای سیاسی مدرن را به طور اساسی تغییر دهد. این اصطلاح به ابزارهای پرنده‌ای اشاره دارد که قادر به حرکت در جو با سرعتهای بیش از ۵ ماخ (حدود ۶۰۰۰ کیلومتر بر ساعت) هستند و در طول تمام پرواز خود مأموریت‌های پیچیده‌ای را انجام می‌دهند. این ویژگی کلیدی که ترکیبی از سرعت باورنکردنی و مسیر غیرقابل پیش‌بینی است و آن‌ها را از موشک‌های بالستیک سنتی که مسیر آن‌ها یک هندسه‌ی پارابولای قابل پیش‌بینی است، متمایز می‌کند. اصل‌های فیزیکی و چالش‌های فناوری به دست آوردن و حفظ سرعت فوق صوتی با عبور از یک سری از موانع فیزیکی شدید همراه است. در حرکت در لایه‌های چگال جو با این سرعت‌ها، پدیده‌ای به نام گرمایش کینتیک رخ می‌دهد. دمای سطح ابزار می‌تواند به ۲۰۰۰–۳۰۰۰ درجه سانتی‌گراد برسد که از دمای ذوب بیشتر فلزات شناخته‌شده بیشتر است. این نیاز به توسعه‌ی مواد حرارتی جدید و سیستم‌های خنک‌کننده‌ی فعال یا غیرفعال پیچیده دارد. دیگر چالش بنیادی ایجاد موتورها است. برای شتاب‌دهی به سرعت‌های فوق صوت، دو نوع اصلی از ابزارها استفاده می‌شوند: ابزارهای مجهز به موتورهای هوافشار пряمی فوق صوت و بلوک‌های جنگی پروازنده. این بلوک‌ها با استفاده از راکت‌های پرتاب‌کننده به ارتفاع برده می‌شوند و پس از جدا شدن از آن‌ها، از انرژی کینتیکی خود برای پرواز مأموریت‌برانگیز به سمت هدف استفاده می‌کنند. مزایای مقایسه‌ای با سیستم‌های سنتی مهم‌ترین مزیت تاکتیکی اسلحه‌ی فوق صوتی توانایی آن برای عبور از سیستم‌های دفاعی موشک‌های بالستیک موجود است. به لطف توانایی مأموریت‌برانگیز، این ابزارها می‌توانند از مناطق هدف دفاعی موشک‌های بالستیک دور بزنند و نقاطی که برای دستگیری برنامه‌ریزی شده‌اند را بی‌فایده کنند. علاوه بر این، پرواز آن‌ها در ارتفاع نسبتاً پایین در جو باعث می‌شود که توسط سیستم‌های نظارتی فضایی که به طور سنتی برای نظارت بر موشک‌های بالستیک با ارتفاع بالا تنظیم شده‌اند، به موقع شناسایی نشوند. زمان زیرلنتی که به دقیقه‌ها محاسبه می‌شود، چرخه‌ی تصمیم‌گیری برای طرف دفاعی را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد و تأثیر استراتژیک فشار را ایجاد می‌کند و به احتمال زیاد تعادل هسته‌ای را ناپایدار می‌کند. پیامدهای استراتژیک و مسابقه‌ی تسلیح ... Читать далее