کلوون بیمارستان: علم روان‌درمانی خنده در محیط پزشکی مقدمه: از عملکرد حسی به پزشکی اثبات‌شده کلوون‌درمانی بیمارستان (Clown Care) یک پدیده منحصر به فرد در تقاطع هنر، روان‌شناسی و پزشکی اثبات‌شده است. با شروع در دهه ۱۹۸۰ به لطف کلون درمانی آمریکایی پچ آدامز، این رشته از یک عملکرد انسانی انسانی و انسانی به یک مداخله درمانی علمی توسعه یافته است. کلوون بیمارستان مدرن یک متخصص حرفه‌ای است که کار او بر اساس پروتکل‌های سخت‌گیرانه و مستند شده توسط داده‌های نوروفیزیولوژی، روان‌ایمنی و پدریاتری استوار است. فعالیت او به منظور سرگرمی هر قیمتی نیست، بلکه به بهبود وضعیت روانی و عاطفی و در نتیجه وضعیت فیزیولوژیکی بیمار هدف دارد. مکانیسم‌های عصبی‌بیولوژیکی تأثیر: چرا این کار می‌کند؟ تأثیر کلوون‌درمانی بیمارستان بر بیمار دارای اساس فیزیولوژیکی واضحی است که توسط تحقیقات ابزارهای مختلف تأیید شده است: مدیریت هورمونی و واکنش استرس: ملاقات با کلوون، به ویژه کودکان قبل از عمل، منجر به کاهش معنی‌دار سطح کورتیزول — هورمون اصلی استرس می‌شود. در عین حال، افزایش سطح β-اندورفین‌ها (آنالگسیک‌های طبیعی) و دوپامین (نورومедиاتور سیستم پاداش) مشاهده می‌شود. این تغییرات یک پایه نئوگورمونال برای کاهش اضطراب و افزایش پادگی درد ایجاد می‌کند. فعال‌سازی سیستم عصبی خودکار: بازی و خنده صادقانه‌ای که توسط کلوون وادار می‌شود، عصب بلعگو را تحریک می‌کند که بدن را از حالت «بجنگ یا فرار» (حالت اضطراری سمپاتیک) به حالت «آرامش و هضم» (حالت پاراسیمپاتیک) منتقل می‌کند. این امر منجر به کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و تنظیم تنفس می‌شود. مشغول‌سازی و بار شناختی: تکنیک‌های کلوون‌درمانی مبتنی بر ابسوردها، غیرمنتظره بودن و بازی ایجاد یک «شوک شناختی» می‌کند. اینها توجه بیمار را از فرآیندهای دردناک، افکار اضطراب‌آمیز و ترس به محرک‌های مثبت و نیاز به درک منتقل می‌کند. تحقیقات fMRI نشان می‌دهد که این تغییر توجه کاهش فعالیت ناحیه جزیره‌ای مغز، مسئول احساس درد، را نشان می‌دهد. ویژگی‌های حرفه‌ای: نه فقط هنرپیشه‌ای در لباس سفید کار کلوون بیمارستان تنظیم شده و نیاز به آموزش خاص دارد که شامل: اساس‌های روان‌شناسی پزشکی و دکتری: درک مراحل پذیرش بیماری، ویژگی‌های کار با بیماران مختلف سن و بیماری‌ها (سرطان، سوختگی، اتاق مراقبت‌های ویژه). ... Читать далее