«با احترام باشید!» — مادرم از کودکی به ما یاد داده است. «ممنون»، «لطفاً»، «بخاطر آپشنالیدن» — این کلمات درب‌ها را باز می‌کنند، درگیری‌ها را تسهیل می‌کنند، توهم هماهنگی را ایجاد می‌کنند. اما درежلی بودن نیز دو طرفه است. می‌تواند نقاب برای خشونت، ابزار برای مانیپولاسیون یا روشی برای حفظ فاصله باشد. دوگانگی درежلی بودن — توانایی آن است که هم زمان خوب و بد باشد. بیایید ببینیم که چگونه درежلی بودن می‌تواند آسیب بزند، تحقیر کند و محافظت کند. درежلی بودن به عنوان چسب اجتماعی از دیدگاه بیولوژیکی، درежلی بودن مکانیزم کاهش تنش است. لبخند، اجتناب از سوالات مستقیم، عبارات روتین (مانند «چطور هستی؟» بدون تمایل به شنیدن پاسخ) به افراد اجازه می‌دهد تا در جمع، بدون اینکه یکدیگر را بکشند، زندگی کنند. درежلی بودن پروتکل پایه‌ای از ارتباطات است: من وجود تو را می‌پذیرم، من نمی‌خواهم به تو آسیب بزنم، من برای همکاری آماده‌ام. بدون این، هرج و مرج ایجاد می‌شود. اما مشکل این است که درежلی بودن اغلب به فرم بی‌معنا تبدیل می‌شود. «ممنون» خودکار است، «بخاطر آپشنالیدن» ناصادقانه است. و در اینجا تنش ایجاد می‌شود: فرد احساس می‌کند که فریبکاری وجود دارد، اما نمی‌تواند اعتراض کند — زیرا او به صورت رسمی درежلی است. آgressiveness پسیو تحت لایه درежلی بودن یکی از بدترین اشکال درежلی بودن، آgressiveness پسیو است. به عنوان مثال، جمله «البته، از شما معذرت می‌خواهم، اما نمی‌توانید کم‌تر صحبت کنید؟» — در اینجا معذرتخواهی واقعی نیست، بلکه پیش‌گفتار به حمله است. یا «شاید شما متوجه نشده‌اید، اما…» (پس‌زمینه: «شما احمق هستید»). یا «خب، چی، به من زیاد کار نمی‌آید» (با نفس عمیق، به معنای برعکس). این نوع درежلی بودن اجازه می‌دهد که آgressiveness را بیان کنید، در حالی که در قالب‌های مناسب باقی می‌مانید. قربانی نمی‌تواند پاسخ دهد، زیرا آgressiveness‌گرش به صورت رسمی درежلی است. این روش مورد علاقه در مجموعه‌های اداری، همسایگان و خانواده‌ها است. درежلی بودن و فاصله هرچه کم‌تر با فردی آشنا باشیم، درежلی‌تر با او صحبت می‌کنیم. درежلی بودن نشانگر فاصله است. ما به غریبه می‌گوییم «لطفاً خوب باشید»، اما به دوست می‌گوییم «آه، نگه دار». این طبیعی است. اما گاهی درежلی بودن برای ساخت دیوار استفاده می‌شود: «شما» به جای «تو」， ... Читать далее