تأثیر فعالیت فیزیکی بر عملکرد شناختی و موفقیت آکادمیک: رویکرد علمی
مقدمه
برخلاف باور عمومی که میگوید ورزش زمان تحصیل را از بین میبرد، تحقیقات علمی مدرن نشان میدهد که بین فعالیت فیزیکی منظم و موفقیت آکادمیک رابطه مستقیم وجود دارد. عصبشناسی و روانشناسی آموزشی شواهد قویای ارائه میدهند که نشان میدهد فعالیتهای فیزیکی نه تنها با فرآیند آموزش سازگار هستند، بلکه آن را تقویت میکنند.
مکانیسمهای عصبشناختی
تغییرات ساختاری مغز
تحقیقاتی که با استفاده از تصویربرداری مغز با امواج مغناطیسی (MRI) انجام شده است، نشان داده است که در کودکان و نوجوانان فعال فیزیکی، حجم هیپوکامپ — بخشی از مغز که برای حافظه و یادگیری حیاتی است — افزایش یافته است. تحقیقی که در سال ۲۰۱۰ در مجله "Brain Research" منتشر شده است، نشان داده است که در کودکان با آمادگی فیزیکی خوب، هیپوکامپ ۱۲٪ بزرگتر از همتایان کمفعالشان است. این با نتایج بهتر در تستهای حافظه مستقیماً مرتبط است.
تأثیرات شیمیایی عصبی
فعالیتهای فیزیکی تولید عامل رشد عصبی مغز (BDNF) را تحریک میکنند — پروتئینی که به عنوان "کودش مغز" شناخته میشود. BDNF به رشد نوترینها و سیناپسها کمک میکند و نئوپلاستیکیت را تقویت میکند. نکته جالب این است که سطح BDNF پس از ۲۰-۳۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط افزایش مییابد، که شرایط ایدهآلی برای یادگیری بعدی ایجاد میکند.
تقویت گردش خون مغزی
فعالیتهای منظم باعث افزایش جریان خون به مغز تا ۱۵-۲۰٪ میشود که تأمین اکسیژن و مواد غذایی را بهبود میبخشد. این امر برای قشر پیشمغز — بخشی که برای عملکرد اجرایی: برنامهریزی، تمرکز و خودکنترل مسئول است — بسیار مهم است.
مزایای شناختی
بهبود توجه و تمرکز
تحقیقی که در دانشگاه ایلینویس انجام شده است، نشان داده است که دانشآموزانی که قبل از درسها فعالیت فیزیکی انجام دادهاند، در تستهای توجه ۲۰٪ بهتر از گروه کنترل عمل کردهاند. این اثر تا ۲-۳ ساعت پس از تمرین باقی مانده است.
حافظه و توانایی یادگیری
در یک آزمایش که در "Journal of Sport & Exercise Psychology" منتشر شده است، دانشجویانی که به طور منظم ورزش میکردند، ۲۵٪ بهتر با اطلاعات جدید مواجه شدند. فعالیت فیزیکی به ویژه به بهبود تثبیت حافظه — فرآیند انتقال اطلاعات از حافظه کوتاهمدت به حافظه بلندمدت — کمک میکند.
...
Читать далее