یوان شملف درباره جشن کрещن: پوئتیک مقدس‌در "بهار خداوند" مقدمه: کрещن به عنوان عینیت "روسیه مقدس" در داستان خودبیارانه-زمانی "بهار خداوند" (۱۹۳۳-۱۹۴۸) یوان سرویچ شملف نه تنها یک یادداشت از کودکی ایجاد می‌کند، بلکه یک اپوس مراسم‌آمیز از زندگی دوران پیش‌روسیه‌ای ایجاد می‌کند، جایی که هر جشن مذهبی به عنوان مرکز هستی قرار می‌گیرد. کрещن خداوند (بیمینه) در این تقویم به جایگاه خاصی دارد — این نه تنها یک رویداد است، بلکه نماد قله زمستان و یکی از نمادین‌ترین نمونه‌های ایده جمعیت، ترسیم و معجزه. شملف جشن را از طریق دیدگاه یک کودک (پسر وانی) توصیف می‌کند، اما با دانش بогословی و فرهنگی عمیق یک بزرگسال، که اثر منحصر به فردی از "دورنگری" ایجاد می‌کند — مقدس به عنوان برای اولین بار دیده می‌شود، اما با درک کامل از ماهیت آن. ساختار جشن: از آرامش خانگی تا عمل جهانی شملف روایت خود را درباره کрещن به عنوان یک گسترش تدریجی از فضای خانوادگی تا جشن عمومی می‌سازد. روزی پیش از جشن ("شب کрещن"): آماده‌سازی در خانه شروع می‌شود. این زمان یک روزه‌گی سخت است ("تا اول ستاره نمی‌خورند")، اما پر از انتظار خاص و تمرکز شده است. مراسم اصلی — مقدس کردن آب در خانه است. حضور کشیش با "آب مقدس" به عنوان یک رویداد شادی و جشن برای تمام خانواده و خدمتکاران توصیف می‌شود. "و اینجا، وردانی به ما آوردند... در یک فنجان بزرگ نقره‌ای، روی دستمال..." آب با دعا مقدس، آب‌پاشی و غرق کردن صلیب مقدس مقدس می‌شود. این اولین ظهور خصوصی مقدس است. شب پیش از جشن: شملف یک جزئیات مهم را ذکر می‌کند — "گرمای کрещن" به عنوان بخشی از عمل مقدس. "در بیرون یخ می‌زند، رف‌ها می‌ترکان، و در قلب من اینقدر روشن، اینقدر مقدس است..." سرما دشمن نیست، او همکار پاکی و روشنی است. رویداد اصلی — "وردانی" در رود مسکوا: این نقطه اوج است. توصیف با کنتراست و ترکیب ساخته می‌شود: مقیاس: تمام مسکو ("مردم مثل دیوار می‌ریزند") به رود می‌آیند. فضای به عنوان یک کلیسای بازگشایی شده سازماندهی می‌شود. زیبایی: خورشید تابنده زمستانی، برف برق‌آسا، "توده‌های رنگارنگ، مانند فرش‌ها"، طلایی لباس‌های کلیسایی، پرچم‌ها. این جشنی از نور و رنگ بر روی سکوت سفید است. مراسم: راهپیمایی مقدس، خواندن انجیل، سه بار غرق کردن صلیب در یک حفره خاص به شکل صلیب ("وردانی"). شملف لحظه مع ... Читать далее