گل گُل در فرهنگ موسیقی: از نماد قرون وسطی تا ترانه‌های راک مقدمه: گل به عنوان یک مفهوم موسیقی جهانی گل گُل که در فرهنگ غرب و شرق جایگاه خاصی دارد، قرن‌ها است که موسیقی‌دانان و نوازندگان را الهام می‌بخشد. تصویر گل در موسیقی چند بعدی است: این نماد عشق، عشق و زیبایی است، و همچنین نمادی از گذر زمان، غم و از دست دادن (گل گُل سفید، گل گُل که خشک می‌شود)، و همچنین نماد مذهبی (گل‌گوش، گل به عنوان نماد بانو ماریا). با پیگیری تحول آثار «گل گُل」， می‌توان تغییر دوره‌های موسیقی و سبک‌ها را مشاهده کرد — از اپرای باروک تا هوی متال. تradition کلاسیک: رمانس، اپرا و باله «Rozamunda» فرانتس شوبرت. موسیقی برای نمایشنامه مشابه (1823) یکی از معروف‌ترین بخش‌های آلاتی در تاریخ را شامل می‌شود — «موسیقی باله شماره 2» (معروف به «موسیقی از Rozamunda»). ملودی نرم و عاشقانه به عنوان کارت پستال شوبرت، اگرچه به طور مستقیم درباره گل گُل صحبت نمی‌کند — نام قهرمانه به عنوان «گل جهان» ترجمه می‌شود. «Der Rose Pilgerfahrt» (1851) رابرت شوما. یک قطعه وکال-سیمفونیک بزرگ بر اساس متن موریس هورن. این داستان آلگوری است درباره گلی که به وسیله فея به دختری تبدیل شده است که از طریق زندگی انسانی، عشق، مرگ و بازگشت به باغ بهشت می‌گذرد. اثر نشان‌دهنده ایده رومانتیک تعالی طبیعت است. اپرای «کارمن» ژورج بیز (1875). در اینجا گل گُل نماد دрамاتیک کلیدی است. در صحنه خواندن کارت‌ها، کارت دهم پیک‌ها پیش‌بینی مرگ می‌کند و پس از آن «گل... آه، بله! عشق!». گل به عنوان نماد عشق مرگبار و کشنده‌ای تبدیل می‌شود. بعداً، در معروف‌ترین آریای گل «La fleur que tu m’avais jetée»، خوزه درباره گلی که توسط کارمن به او انداخته شده است، می‌خواند که در زندان بوی خود را حفظ کرده است به عنوان نماد یادگیری ناپذیر عشق. باله «نخستین زن خفته» پیوتر ایلیچ تیخونوفسکی (1889). فея سیرنی به ملکه آورلیا (نام او از لاتین aureus است که با گل مرتبط است) قدرت زیبایی مانند گل را می‌دهد. اوج این اثر معروفترین والس در اولین صحنه Act I است — والس گل — زیبا، شکوفا، یکی از معروف‌ترین والس‌های جهان شده است. رمانس و ترانه‌ها: لیریک کم‌نواز «گل قرمز» رابرت شوما بر اساس شعر رابرت برنز (در مجموعه‌ی میرت، 1840). نمونه برجسته‌ای از یک اثر رومانتیک کوچک است، جایی که گل گُ ... Читать далее