انکلوپیدیای گل‌گُل: از گیاه‌شناسی تا فرهنگ گل‌گُل نه تنها یک گل است. این یک پدیده است. هیچ گیاه دیگری اینقدر تاریخ غنی ندارد، اینقدر افسانه‌ها را در خود جای داده و اینقدر جایگاه مرکزی در فرهنگ، هنر و اقتصاد دارد. از شاخه‌های خشن تا گونه‌های درخشان، از مراسم‌های باستانی تا آزمایش‌های ژنتیکی مدرن — گل‌گُل همیشه ملکه باقی می‌ماند. این انکلوپیدیای یک تلاش برای جمع‌آوری همه چیز مهم درباره گل‌گُل است: گیاه‌شناسی، تاریخ، نمادها، باغبانی، عطرسازی و حتی ادبیات.پورتره گیاه‌شناختی گل‌گُل (لاتین: Rósa) — یک خاندان از گیاهان خانواده رُزها. شامل 300 تا 500 گونه و ده‌ها هزار نوع است. ویژگی‌های اصلی: درختچه‌های برگ‌ریز (در برخی موارد همیشه‌سبز)، ساقه‌های با خارها (نه خارهای معمولی، بلکه برآمدگی‌های پوست)، برگ‌های غیرپارچه‌ای (معمولاً 5-7 برگچه). گل‌ها — از 2 تا 15 سانتی‌متر قطر دارند، با تعداد زیادی تخمدان و دانه‌ها. رنگ: تقریباً همه رنگ‌ها، به جز آبی خالص و سیاه (با انتخاب به دست می‌آیند). میوه‌ها — میوه‌های ناقص (شاخه‌های خشن)، غنی از ویتامین C. شاخه‌های خشن (شاخه‌های خشن وحشی) در نیم‌کره شمالی معتدل گسترش یافته‌اند. گونه‌های فرهنگی عمدتاً از چندین نوع: Rosa gallica، Rosa damascena، Rosa centifolia، Rosa chinensis و غیره می‌باشند.تاریخ کشت گل‌گُل‌ها به مدت 5000 سال با انسان همراه بوده‌اند. اولین شواهد کشت — در چین باستان (عصر چو) و پارس. از پارس گل‌گُل به یونان رسید، سپس به روم، جایی که به عنوان نماد تجمل و شهوت شناخته شد. در قرون وسطی گل‌گُل‌ها در صومعه‌ها پرورش داده می‌شدند (به عنوان داروی گیاهی و برای تزئین محراب‌ها). جنگ‌های صلیبی گونه‌های جدیدی را به اروپا آورد (گل‌گُل دمشق). در قرن پانزدهم جنگ آبی و سفید در انگلستان گل‌گُل را به عنوان نماد سیاسی قرار داد. قرن نوزدهم — «زمان طلایی» گل‌گُل: پرورش‌دهندگان (ژان-باتیست گیو، دیوید آستین) هزاران نوع جدید کشت دادند، از جمله چای‌های ترکیبی. در قرن بیستم ژنتیک به انتخاب به دست آمد، و در قرن بیست و یکم بیوتکنولوژی.کلاسیفیکیشن گل‌گُل‌های باغی کلاسیفیکیشن باغی پیچیده است، اما گروه‌های اصلی را می‌توان جدا کرد: چای‌های ترکیبی (بزرگ، مدت زمان طولانی‌تر می‌رویند، حساس)، فلوربوندا (رشد فراوان)، گراندی‌فورا (گل‌های بزرگ در خوشه‌ها)، پیچیده (ش ... Читать далее