پونکا و بانوی مقدس ماریا در فرهنگ کوپتی: ترکیب سنت پیش از اسلام و ايقونوگرافی مسیحی مقدمه: ترکیب منحصر به فرد باستان‌شناسی و الهیات در سنت مسیحی کوپت (مصر) پونکا به معنای خاصی از ارزش مقدس دست یافت، به جای اینکه تنها یک نماد محلی برای خوش‌ییتی باشد، به یک ویژگی بصری و سیگنالیک تبدیل شد که با فرهنگ بانوی مقدس ماریا (بانوی مقدس ماریا، یا "فادا‌می" به زبان کوپتی) مرتبط است. این پدیده نمونه‌ای روشن از سینکره فرهنگی است، جایی که نماد باستانی دفع شر، که ریشه‌های پیش از اسلام و احتمالاً پیش از مسیحیت در منطقه دارد، به طور طبیعی در سیستم تصورات و آیین‌های مسیحی یکپارچه شده است و جایگاه خود را در دینداری عمومی و حتی در هنر کلیسا یافته است. منابع تاریخی و فرهنگی: از چشم‌های فرعون تا حفاظت از ماریا زمینه باستان‌شناسی: شکل قوس‌ماه (و پونکا به عنوان یک نمونه از آن) در فرهنگ‌های ماه‌آبی، از جمله مصر، دارای معنای نمادین عمیقی داشته است. این شکل با شاخ‌های حیوانات مقدس (گاو هاتور، مادر شیرین آسمان) و قلمرو ماه، نمادهای باروری، چرخه‌های تجدید و حفاظت، مرتبط بوده است. در معنای گسترده‌تر، این یک شکل حفاظتی بود، یک قوس، یک تونل. عملکرد دفع شر در مصر باستان: مصریان از اشیاء یادبودی مختلفی برای حفاظت از سگل و نیروهای بد استفاده می‌کردند (چشمان هور، چشم فرعون). شکل پونکا می‌توانست عملکرد مشابهی داشته باشد، نماد یک سپر حفاظتی یا یک حصار. این باور باستانی در حفاظت از یک شکل خاص از قدرت حفاظتی برقرار ماند، حتی پس از تغییر مذاهب. تأثیر مسیحیت بر نماد: با گسترش مسیحیت در مصر (قرن اول تا چهارم میلادی) بسیاری از نمادهای باستانی بازآفرینی شدند. پونکا به عنوان یک شیء ساخته شده از آهن (موادی که در آیین‌های عمومی بسیاری از فرهنگ‌ها از آن برای دفع ناپاک استفاده می‌شود)، و شکل‌گیری به عنوان یک کلاه یا حلقه، به راحتی می‌توانست با یک نیروی جدید حفاظتی مرتبط شود — یاری مسیحیان، و به ویژه بانوی مقدس، که به عنوان بزرگترین محافظ و حامی شناخته می‌شود. بانوی مقدس ماریا به عنوان "حافظه بزرگ" در سنت کوپتی کلیسای کوپت به طور عمیقی به بانوی مقدس ماریا احترام می‌گذارد که ریشه در باور به اینکه خانواده مقدس در طول چند سال در مصر زندگی می‌کردند تا از یهودا فرار کنند دارد. این رویداد که در انجیل متی (2:13-15) توصیف شد ... Читать далее