کنگره ایالات متحده آمریکا، به عنوان بالاترین مقام قانون‌گذاری فدرال کشور، یکی از قدیمی‌ترین و تأثیرگذارترین پارلمان‌های جهان است. فعالیت آن، مبتنی بر اصول تقسیم قوا و سیستم‌های مهار و مقابله، تأثیر مستقیمي بر سیاست داخلي ایالات متحده و فرآیندهای جهانی دارد. ساختار و فرآیندهای کاری کنگره، تلاش بنیانگذاران برای ایجاد یک سیستم متعادل و جلوگیری از تملک قدرت را منعکس می‌کند. ساختار دو پالاتي: مجلس نمایندگان و سنا کنگره از دو پالات برابر تشکیل شده است — مجلس نمایندگان و سنا، هر کدام از آنها اختیارات خاصی دارند و نقش خاصی ایفا می‌کنند. مجلس نمایندگان، که اغلب به عنوان پالات پایین‌تر شناخته می‌شود، بر اساس نمایندگی متناسب از جمعیت ایالتهای کشور تشکیل شده است. اعضای آن، که مجموعاً ۴۳۵ نفر هستند، برای مدت دو سال انتخاب می‌شوند و این امر ارتباط نزدیک و مستمری با خواسته‌های انتخاباتی را فراهم می‌کند. سنا، یا پالات بالا، بر اساس نمایندگی برابر است — از هر ایالت دو سنا انتخاب می‌شوند، بدون توجه به جمعیت آن. دوره‌ی شش ساله‌ی وظیفه سنا، با تغییر یک سوم از ترکیب هر دو سال، به منظور تضمین ثبات و رویکردی دقیق‌تر در اتخاذ تصمیمات طراحی شده است. اختیارات و وظایف کلیدی قوه مقننه کنوانسیون اختیارات گسترده‌ای به کنگره اعطا کرده است. مهم‌ترین آن وظیفه قانون‌گذاری است — تهیه و تصویب قوانین فدرال که در سراسر کشور لازم‌الاجرا هستند. اختیارات مالی کنگره در قوه‌ی ویژه‌ی او برای وضع مالیات‌های فدرال، تصویب بودجه و اختصاص منابع برای عملکرد دولت نمود پیدا می‌کند. یکی از اهمیت‌های خاص حق اعلام جنگ است که به عنوان یک مهار مهم بر اختیارات رئیس‌جمهور به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح عمل می‌کند. سنا دارای اختیارات خاصی مانند رатیفیکاژ قراردادهای بین‌المللی و تأیید کاندیداهای پیشنهادی رئیس‌جمهور برای پست‌های کلیدی در دولت و سیستم قضایی است. ساختار داخلي و نقش رهبری حزبی کارآیی این سازمان بزرگ بدون ساختار داخلي پیچیده ممکن نبود. رهبری پالات‌ها توسط رئیس مجلس نمایندگان، که توسط اکثریت حزب انتخاب می‌شود، و معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، که به عنوان رئیس رسمی سنا عمل می‌کند، انجام می‌شود. فعالیت‌های اصلی قانون‌گذاری در کمیته‌ها و زیرکمیته‌ها انجام می‌شود، جایی که طرح‌های قانونی به دقت بررسی می‌شوند، جلسات شن ... Читать далее