برشیدن عیسی: معنا جشن امروز در بافت الهیات تاریخی و آگاهی مدرن جشن برشیدن عیسی، که توسط کلیسای ارتدوکس در ۱۴ ژانویه (۱ ژانویه بر اساس سال‌های قدیم) برگزار می‌شود، یکی از پیچیده‌ترین و مشکل‌ترین رویدادها برای انسان مدرن است. این رویداد، که به نظر می‌رسد یک مراسم کاملاً یهودی و مرتبط با یک عمل فیزیکی باشد، به تقویم مسیحی به صورت فوری پس از کریسمس و پیش از کрещش وارد شده است. معنا فعلی آن امروزه نه در سطح بازسازی دقیق یک مراسم قدیمی، بلکه از طریق یک روش الهیات گرمنیکا (تفسیر الهیات) که آن را به عنوان یک لحظه کلیدی در تاریخ رستگاری، فاش‌کننده موضوعات قانون و رحمت، تجسیم، نام‌گذاری و آغاز، در نظر می‌گیرد، آشکار می‌شود. ۱. بافت الهیات تاریخی: اجرا، نه لغو. برای درک جشن، لازم است از دو افراط اجتناب شود: دیدن آن به عنوان یک باقیمانده یهودی قدیمی یا یک واقعیت پزشکی ساده در زندگی عیسی. در چارچوب الهیات مسیحی، این رویداد چندین بعد دارد: اجرای قانون و نشانه فروتنی: بر اساس انجیل لوقا (۲:۲۱)، عیسی که «زیر قانون» (گالات ۴:۴) به دنیا آمده است، در هشتمین روز برشیدن را می‌پذیرد – نشانه اصلی عهد خدا با ابراهیم و فرزندان او (پیدایش ۱۷). با این عمل، نوزاد عیسی به طور خودجوش خود را به نظم تنظیم شده توسط خدا متعهد می‌کند، نشان‌دهنده تمامیت انسانیت خود و همبستگی با قوم خود است. این نه یک رسمیت، بلکه نشانه‌ای از کینوزیس (استهلاک، فروتنی) است: پسر خداوند همه شرایط طبیعت انسانی را، از جمله تعهدات رituالی خود، می‌پذیرد. در این حالت، او قانون را لغو نمی‌کند، بلکه آن را با تمامیت کامل اجرا می‌کند، تا زمینه‌ای برای عهد جدیدی که بر اساس رحمت و ایمان استوار است، آماده کند. «برشیدن مسیحی» به عنوان نمونه کрещش: آپostoل پطرس در نامه به کلمه‌ها (۲:۱۱-۱۲) یک هماهنگی مستقیم انجام می‌دهد: در کрещش، مسیحی «برشیدن دست‌ساز، جدا کردن بدن گناه‌آلود، برشیدن مسیحی» را به دست می‌آورد. جشن به عنوان یک نمونه و پایه الهیات مسیحی برای ابتکار است. اگر برشیدن قدیمی یک نشانه از انتخاب یک قوم خاص و عهد است، پس «برشیدن مسیحی» (کрещش) برای همه قوم‌ها باز است و نشان‌دهنده تغییر درونی است، « جدا کردن» عشق و گناه. ۲. نام‌گذاری: الهیات نام. در همان روز، بر اساس عرف یهودیت، به نوزاد نام «عیسی» (عبرانی: یوشع – «یهوه نجات می‌دهد ... Читать далее