کمک اتحاد جماهیر شوروی به غنا در به دست آوردن استقلال: از دیپلماسی تا فروپاشی اقتصادی کمک اتحاد جماهیر شوروی به غنا در به دست آوردن و تقویت استقلال، یک دوره برجسته و متناقض از جنگ سرد است. این دوره از اعلام استقلال غنا در سال ۱۹۵۷ تا کودتای سال ۱۹۶۶ را در بر می‌گیرد. این داستانی است از امیدهای به مدرنیزاسیون سوسیالیستی، برخورد بین ایدئولوژی‌ها و عملگرایی، و اینکه چگونه نیات نیک، بدون توجه به واقعیات محلی، می‌تواند به نتایج فاجعه‌بار منجر شود. اتحاد جماهیر شوروی غنا را نه تنها یک شریک تجاری جدید می‌دید، بلکه یک پایگاه استراتژیک برای گسترش تأثیر خود در آفریقا گرم بود. غنا، در عوض، به شوروی به عنوان یک ضدweights برای تأثیر غرب و منبعی برای رشد سریع اقتصادی نیاز داشت. ایجاد روابط دیپلماتیک و اولین تماس‌ها ۶ مارس ۱۹۵۷، مستعمره بریتانیا زولوبرگ استقلال خود را به دست آورد و به عنوان اولین کشور در آفریقا گرم، استقلال خود را به دست آورد و به نام غنا به عنوان غنا شناخته شد. ۴ ژانویه ۱۹۵۷، نخست‌وزیر غنا، کوآمه انکورما، دعوتنامه‌ای به رئیس شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی، نیکولای آ. بولگانین، برای شرکت در مراسم اعلام استقلال فرستاد، که نشان‌دهنده تمایل او به برقراری ارتباط با اتحاد جماهیر شوروی بود. در مراسم‌های این مناسبت، مذاکراتی بین رئیس هیئت نمایندگی شوروی، ای.ا. بنیدیکتوف، و نخست‌وزیر غنا انجام شد. ۳۰ دسامبر ۱۹۵۷، بیانیه‌ای برای برقراری روابط دیپلماتیک بین اتحاد جماهیر شوروی و غنا به سطح سفارتخانه‌ها امضا شد. کمک اقتصادی و فنی: برنامه‌های بلندپروازانه و نتایج آن پایه‌گذاری بیشترین همکاری در دوره ۱۹۶۰–۱۹۶۵ بود. در ماه آگوست ۱۹۶۰، اولین قراردادهای کلیدی بین‌المللی در زمینه تجارت، اقتصادی و فنی و فرهنگی امضا شد. دوره ۱۹۶۱–۱۹۶۶ به عنوان «زمان طلایی» روابط اتحاد جماهیر شوروی و غنا تبدیل شد. اتحاد جماهیر شوروی متعهد شد که در غنا مجموعه‌ای از پروژه‌های صنعتی را بسازد: مجموعه‌ای از کارخانه‌های صنعت ماهیگیری، کارخانه‌های اتحاد (پردازش طلای)، کارخانه‌های ساخت ماشین‌آلات، کارخانه‌های بتونی، کارخانه‌های سفال و آجر، کارخانه‌های کاغذ و پنبه، و همچنین نیروگاه برق آبی بر روی رودخانه چرنای ولتا. جغرافی‌دانان شوروی تحقیقاتی در مورد معادن جدید طلا، رودهای مارنز و آهک انجام دادند. اتح ... Читать далее