اسب خاکستری، که در آب نمک می‌دوید. نعل‌های او موجب تشکیل کف سفید می‌شوند و موی او در باد پراکنده می‌شود. این کamaragus — روح دلتای رون است. در طول قرن‌ها، این اسب‌های مقاوم و کوتاه قد بر سر حد زمین و دریا در منطقه Camargue فرانسه زندگی می‌کنند. آنها به همان اندازه نمادهای Provence هستند که لواندا و سدرها. اما امروز وجود آنها بستگی به انسان دارد. این موجودات نیمه وحشی چگونه زندگی می‌کنند؟ و چه کاری برای حفاظت از آنها انجام می‌شود؟ در اینجا درباره اسب‌هایی می‌گوییم که آب تازه نمی‌خورند و در میان نمک و باد چرا می‌چرند. چه کسی کamaragus هستند کamaragus (Camargue horse) یکی از قدیمی‌ترین نژادهای اسب در اروپا است. دانشمندان بر این باورند که اجداد آنها در دوران پیش از تاریخ در اینجا زندگی می‌کردند. این اسب‌های کوتاه قد (1,35-1,50 متر در قد بلندی)، قوی و با سر بزرگی و موی انبوه دارند. ویژگی منحصر به فرد — رنگ: جوانبندها به رنگ سیاه یا تیره‌ای به نام می‌آیند، اما با افزایش سن (تا 4-7 سال) به رنگ خاکستری و سپید می‌شوند. این سفیدی به آنها کمک می‌کند تا نور خورشید را در آب و هوای گرم بازتاب دهند. کamaragus در توده‌های (10 تا 50 سر) در محدوده‌ای به وسعت 85000 هکتار زندگی می‌کنند — در دلتای رود رون، جایی که آب تازه و نمک با هم مخلوط می‌شوند. آنها بسیار مقاوم هستند: می‌توانند مدت‌ها بدون آب تازه بگذرانند، غذای سخت نمکی بخورند، از پشه‌ها و گرما بگذرند. تاریخ و وضعیت هزاران سال کamaragus وحشی بودند. آنها توسط ساکنان محلی (gauchos) برای چرای دام، سواری و همچنین برای شکار سنتی گاو استفاده می‌شدند. در قرن بیستم، این نژاد به دلیل مکانیزاسیون کشاورزی و خشک کردن مرداب‌ها در معرض خطر قرار گرفت. در سال 1970، پارک طبیعی منطقه‌ای Camargue (Parc naturel régional de Camargue) ایجاد شد، جایی که اسب‌ها محدوده حفاظت شده‌ای یافتند. امروز، کamaragus‌های خالص زیر حفاظت دولت هستند. آنها کاملاً وحشی نیستند، اما در معنای معمول خانه‌ای نیستند. این اسب‌های نیمه وحشی، که در آزادی زندگی می‌کنند، اما گاهی اوقات به محوطه‌ها هدایت می‌شوند برای بررسی، واکسن‌زدن و انتخاب نرها برای فروش. مدیریت جمعیت: تعادل سنتی و علم جمعیت کamaragus توسط «ایستگاه زیستی Tour du Valat» و انجمن «syndicat d‘Elevage du Cheval ... Читать далее