میلاد و سال نو در هنگ کنگ: ترکیب فرهنگی در تقاطع تمدن‌ها مقدمه: شرق در زیر آسمان نئون با غرب ملاقات می‌کند هنگ کنگ نمونه‌ای منحصر به فرد برای مطالعه تغییر جشن‌های جهانی در بافت محلی است. به عنوان یک کلونی سابق بریتانیا و اکنون منطقه‌ای ویژه اداری چین، شهر تمامی سنت‌های رزیدنت‌های کریسمس و سال نو را در خود جای داده و آن‌ها را از طریق چشم‌انداز فرهنگی و منطق تجاری یک شهر بزرگ آسیایی تجزیه و تحلیل کرده است. نتیجه این است که نه کپی‌برداری مکانیکی، بلکه ایجاد یک پدیده جشنواره‌ای منحصر به فرد، پرشور و چندلایه. مقدمات تاریخی: میراث استعمار بریتانیا تقویم گریگوری برای جشن‌های کریسمس و سال نو در دوران حکومت بریتانیا (1842-1997) در هنگ کنگ به رسمیت شناخته شده است. برای اداره کلونی و رزیدنت‌های بریتانیایی، این جشن‌ها یکی از عناصر اصلی هویت فرهنگی و تقویم اجتماعی بودند. جمعیت محلی چینی‌تبار ابتدا آن‌ها را به عنوان عادات خارجی پذیرفتند، اما به تدریج، به ویژه در اواخر قرن بیستم، آن‌ها به بخشی از زندگی شهری تبدیل شدند به دلیل چندین عامل: کامرس‌گرایی: شبکه‌های تجاری و تبلیغات کریسمس را به عنوان فصل خرید و هدیه‌دهی تبلیغ می‌کنند. وضعیت رسمی: کریسمس (25 و 26 دسامبر) و سال نو (1 ژانویه) به عنوان روزهای تعطیل رسمی شناخته شدند، که آن‌ها را به صورت ساختاری در ریتم زندگی شهر تثبیت کرد. خصوصیت بین‌المللی شهر: ورود مهاجران و توسعه گردشگری باعث شد که جشن‌ها از نظر اقتصادی سودمند و از نظر اجتماعی مورد انتظار باشند. ویژگی‌های جشن‌ها: سنت‌های ترکیبی جشن‌های مدرن در هنگ کنگ یک ترکیب پیچیده است که در آن نمادهای مسیحی با اعمال چینی‌تبار همسایه شده‌اند و اغلب معانی معنوی جایگزین شده‌اند با معانی مصرفی و سرگرمی. 1. کریسمس: جشنواره روشنایی و خرید.کریسمس در هنگ کنگ اول و foremost یک نمایش بزرگ نور و تزئین است. منطقه مرکزی، مراکز خرید مانند Harbour City و Times Square به نمایشگاه‌هایی با درختان کریسمس بزرگ، تزئینات موضوعی و آیروبات تبدیل می‌شوند. اوج آن نمایش نور هماهنگ شده «سیمفونی نور» روی آسمان‌خراش‌های اسکای‌کرایس ویکوریا است که با موسیقی کریسمس همراه است. یک واقعیت جالب: سنت تزئین خیابان‌ها در کریسمس در دهه 1960 توسط کارآفرین هنگ کنگی سیر کای‌شیک وو ایجاد شد، که شروع به آویزان کردن نوارهای نورانی ... Читать далее