«آشغال طبقه متوسطه‌ای`: چرا سانسور شوروی‌ای «مگس-توتوخا» کورنئی چوکوفسکی را ممنوع می‌کرد یکی از محبوب‌ترین قصه‌های کودکان در شعر، که امروز هر کودکی آن را بر زبان دارد، در زمان تولد خود در نظر مقامات و معلمان شوروی مورد شک قرار گرفت. «مگس-توتوخا» کورنئی چوکوفسکی، که در سال ۱۹۲۳ نوشته شده است، نه تنها به سرعت به خوانندگان نرسید — بلکه به طور رسمی توسط سانسور ممنوع شد و از سوی مقامات برجسته‌ای مورد انتقاد نابودگرانه قرار گرفت. چرا این داستان بی‌ضرر درباره مگسی که پولی پیدا کرده و جشن تولد برگزار کرده است، در بین چهره‌های حزبی این چنین خشمگین شد؟ و چگونه این شاهکار کوچک در شرایط فشار ایدئولوژیک زنده ماند؟ اولین چاپ و حادثه‌ی فوری در سال ۱۹۲۳، کورنئی چوکوفسکی برای اولین بار قصه‌ی جدید خود را برای دوستان و آشنایان خواند. مخاطبان از آن به طور کامل خوشحال شدند: سطرهای ریتمیک، تصاویر رنگارنگ، ریم‌های صدای بلند — به نظر می‌رسید که این بهترین متن برای خواندن برای کودکان است. اما اولین تلاش برای چاپ «مگس-توتوخا» با مانع غیرقابل عبور مواجه شد. اداره‌ی استانی ادبیات و نشر (گوبلیت)، که وظیفه سانسور را انجام می‌داد، به شدت از دادن مجوز برای چاپ امتناع کرد. در دفترچه‌ی روزانه چوکوفسکی، یادداشتی از ملاقات با کارمند گوبلیت، لودمیلا بیسترووا، باقی مانده است که به نویسنده توضیح می‌دهد که نقاشی‌های قصه «غیرمجربانه‌اند»: کمانگوری به نزدیکی مگس نزدیک است، آن‌ها «بازی می‌کنند». «آیا کودکی وجود دارد که تا این حد حرامزاده باشد که نزدیکی مگس به کمانگوری فکر فجور برای او بکند؟» — چوکوفسکی با تلخی یادداشت کرد. اما این تازه آغاز بود. در سال ۱۹۲۴، قصه‌ی باز هم منتشر شد — اما با نام تغییر یافته «عروسی مگس» و با حذف‌ها. اما حتی این نسخه نیز آرامش را برای محافظان ایدئولوژی نمی‌داد. جنگ واقعی علیه «مگس-توتوخا» بعداً شروع شد و در آن شرکت کنندگان نه سانسورهای معمولی، بلکه چهره‌های برجسته‌ای از آموزش و سیاست شوروی بودند. حملات کلینسکای: «چوکوفسکی‌ستی» به عنوان دشمن ایدئولوژیک اصلی‌ترین متهم علیه کورنئی چوکوفسکی نادئژدا کنستانتینووانا کلینسکای، همسر لنین، بود. او نه تنها همسر رهبر بود، بلکه در آغاز سیستم آموزش و پرورش و تربیت شوروی ایستاده بود و نظر او درباره کتاب‌های کودکان بسیار مهم بود. کلینسکای ب ... Читать далее