کافه‌های «مردگان فلسفه» به عنوان فرمایی از تبلیغات تاریخ فلسفه: بین خاطره فرهنگی و edutainment مقدمه: فلسفه در فضای روزمره ظهور فеномنون کافه‌هایی که به بزرگ‌ترین متفکران گذشته اختصاص دارند (مانند کافه سقراط، بسترو دکارت، کافه پلاتون و غیره) ترکیبی جالب از رستوران‌های غذایی و پروژه‌های فرهنگی-آموزشی است. این فضاهایی که در نقاط مختلف جهان (از اروپا تا ژاپن) به وجود می‌آیند، نه تنها رستوران‌های موضوعی هستند بلکه فرمتی خاص از موزه‌سازی غیررسمی و تبلیغات میراث فلسفی به شمار می‌روند. آن‌ها سیستم‌های هوشمندانه پیچیده را به زبان فرهنگ مادی ترجمه می‌کنند و محیط خاصی برای آشنایی با تاریخ فلسفه از طریق تجربه جسمی و محیط ایجاد می‌کنند. منشاء فرم: از سالون‌های ادبی تا کافه فلسفی تاریخچه کافه، همانطور که در بالا نشان داده شده، مکانی برای بحث‌های هوشمندانه بود. اما کافه‌های مدرن «مردگان فلسفه» تأکید را از تولید ایده‌های جدید به یادبود و نمایش تعاملی میراث موجود جابجا می‌کنند. این فرم از چند سنت رشد کرده است: کافه‌های ادبی و هنری (مانند کافه‌های سارتر در پاریس یا کافه‌های ف洛伊د در وین)، که خود به یادگارهای تاریخی تبدیل شده‌اند. موزه‌های خانه‌های موضوعی، که فعالیت خود را گسترش داده و کافه به عنوان بخشی از نمایشگاه ایجاد کرده‌اند. روند آموزشی edutainment (آموزش از طریق سرگرمی)، که به دنبال این است که رشته‌های پیچیده را در خارج از دیوارهای دانشگاهی قابل دسترس کند. مکانیزم تبلیغات: ابزارها و روش‌ها کافه‌های فلسفی از رویکردی پیچیده برای انتقال دانش استفاده می‌کنند که فراتر از متن است. 1. معماری و طراحی به عنوان متن فلسفی.فضا به عنوان نماد مادی درس‌ها می‌شود. به عنوان مثال: کافه‌ای در سبک استوای باکتری می‌تواند دکوراسیون ساده‌ای داشته باشد، میزهای سنگی و نقل قول‌های مارکوس آورلیوس بر دیوارها، نماد ایده بی‌تحرک بودن. کافه‌ای existentialist (در الهام از سارتر) می‌تواند از رنگ‌های تیره، آینه‌ها و فضاهای تنگ و گوشه‌ای استفاده کند، تا احساس بی‌معنایی و تنهایی را مدل‌سازی کند. کافه‌ای به داوید یویم اختصاص داده شده می‌تواند از توهمات نوری یا عناصر «محو شده» در دکوراسیون برای نمادسازی سکپسیس استفاده کند. 2. منوی به عنوان اثر فلسفی.این یکی از عناصر نوآورانه و بحث‌برانگیزترین‌هاست. غذاهای و نوشیدن ... Читать далее