تاریخ جیل دو ره یکی از پرتنازع‌ترین صفحات اروپای میانه‌عهد است. این مرد بود فرمانده ارتش فرانسه، همدم ژان دو آرک و قهرمان جنگ صد ساله، اما به نام زشت‌آوازه‌ای به نام سیاه‌موسی وارد تاریخ شد. زندگی او را با برق افتخارات شوالیه‌ای، عشق مذهبی و سقوط وحشتناک اخلاقی پیوند می‌دهد، که هدف مطالعه تاریخ‌نگاران، روانشناسان و فرهنگ‌شناسان قرار گرفته است. نخستین‌بار و افتخارات نظامی جیل دو ره حدود سال 1405 در خانواده قدیمی و اشرافی برتانیک مونمورانسی-لاوال به دنیا آمد. دوران کودکی او در شرایطی از تجمل و تربیت سخت مرتبط با طبقه فئودال گذشت. او در جوانی توانایی‌های استثنایی در امور نظامی نشان داد. با دریافت میراثی گرانبها، او توانست ارتش شخصی خود را نگه دارد که او را به یک شخصیت قابل توجه در قصر فرانسه تبدیل کرد. ستاره او در طول جنگ صد ساله روشن شد، زمانی که او به ارتش ژان دو آرک پیوست. جیل در آزادسازی اورلئان و دیگر نبردها شرکت کرد و شجاعت و تصمیم‌گیری خود را نشان داد. به دلیل اعمال خود، پادشاه کارل هفتم او را به عنوان فرمانده ارتش فرانسه — یکی از بزرگترین جایزه‌های نظامی آن زمان — تقدیر کرد. در این دوره، جیل دو ره به عنوان نمونه‌ای از شوالیه‌گری و وفاداری به مملکت شناخته می‌شد. زندگی پس از جنگ و تغییر درونی پس از پایان عملیات نظامی، جیل دو ره از خدمت بازنشسته شد و به املاک خود بازگشت. اینجا شروع به بخشی از زندگی او شد که به عنوان بخش تاریک بیوغرافی او شناخته می‌شود. با داشتن منابع مالی عظیم، او زندگی‌ای تجملی داشت، نمایش‌های تئاتری، جشن‌ها را برگزار می‌کرد و هنر را حمایت می‌کرد. قلعه‌های او به مراکز فعالیت فرهنگی و مذهبی تبدیل شدند. اما پشت این تجملات بیرونی نشانه‌های بحران درونی وجود داشت. تاریخ‌نگاران اشاره می‌کنند که جیل به تدریج به مسیحیت و کیمیاگری فرو رفت و به دنبال شناخت رازهای جهان بود. علاقه او به جادو و اعمال مذهبی نشان‌دهنده روحیات عمومی دوران میانه‌عهد است، زمانی که مذهبی‌گری اغلب با خرافات و ترس از دخالت شیطان همسایه بود. جیل دو ره شروع به جستجوی راه‌هایی برای بازپس‌گیری ثروت‌های از دست رفته کرد، به کیمیاگران و نکرومانت‌ها مراجعه می‌کرد و به آنها وعده می‌داد که به او کمک خواهند کرد تا زرنگار شود. این فعالیت‌ها به تدریج به شکل‌های وحشتناک‌تری تبدیل شدند و به مجموعه‌ ... Читать далее