تراژدی بر روی دریاچه‌ی بادین‌آل — داستانی از دو فاجعه است. اولی آن جان ۷۱ نفر را گرفت و دومی زندگی یک نفر دیگر را نابود کرد که نتوانست با غم خود مقابله کند. فاجعه اول: ۷۱ کشته در شب ۱ ژوئیه ۲۰۰۲، هواپیمای مسافربری تو-۱۵۴ شرکت هوایی \"بشکیرسکیه آویالاین\" و هواپیمای باربری بوئینگ ۷۵۷ شرکت DHL در آسمان جنوب آلمان برخورد کردند. در هواپیمای روسی ۵۲ کودک از باشکیرستان بودند که برای استراحت به اسپانیا می‌رفتند و همچنین بزرگسالانی که آنها را همراهی می‌کردند. همه‌ی ۶۹ نفر در هواپیمای تو-۱۵۴ و ۲ خلبان بوئینگ کشته شدند. دلیل فاجعه یک توالی از اشتباهات و شرایط نامساعد بود. در آن شب در مرکز کنترل هوایی Skyguide در زوریخ یک راننده هواپیما، پیتر نیلسن، ۳۶ ساله، از دانمارک، در حال خدمت بود. همکار او به استراحت رفت و سیستم اصلی هشدار از برخورد‌ها برای خدمات تعمیرات برنامه‌ریزی‌شده از کار افتاده بود. وقتی راننده هواپیما دید که هواپیماها به طور خطرناکی نزدیک می‌شوند، او دستور داد که خلبان هواپیمای روسی کاهش ارتفاع دهد. اما در آن لحظه سیستم TCAS بر روی تو-۱۵۴، برعکس، نیاز به افزایش ارتفاع داشت. خلبانان به دستور راننده هواپیما و نه به دستور خودکار، گوش دادند. از لحظه‌ای که نیلسن فهمید که چه چیزی در حال وقوع است، تا برخورد فقط ۴۴ ثانیه باقی مانده بود. فاجعه دوم: انتقام ویتالی کالوئف در بین کشته‌شدگان، همسر و دو فرزند ویتالی کالوئف، یک معمار روس از شمال اوستیای از بین رفتند. از دست دادن تمام خانواده برای او یک آسیب غیر قابل تحمل بود. او به شانس به عنوان یک چیز تصادفی باور نداشت و در جستجوی مقصران بود. دو سال بعد، در فوریه ۲۰۰۴، کالوئف به سوئیس آمد و به خانه پیتر نیلسن رفت. به گفته‌ی خودش، او می‌خواست از نیلسن معذرت خواهی یا توضیحی بشنود. اما مذاکره به یک مشاجره سریع تبدیل شد و کالوئف به نیلسن چندین ضربه با چاقو زد. راننده هواپیما در حالی که چشم به هم زده بود، در حضور همسر خود فوت کرد. در اکتبر ۲۰۰۵ دادگاه زوریخ ویتالی کالوئف را به قتل عمد محکوم کرد و او را به ۸ سال زندان محکوم کرد. بعداً این مدت کاهش یافت و در ۲۰۰۷ به دلیل رفتار خوب او آزاد شد. در روسیه بسیاری او را نه به عنوان یک قاتل، بلکه به عنوان کسی که همه‌چیز خود را از دست داده و به هیچ وجه عدالت دریافت نکرده است، در نظر گ ... Читать далее