این امکان با تصمیم دیپلماتیک منحصر به فردی که در بالاترین سطح اتخاذ شد، ممکن شده است. جمهوری آذربایجان شوروی سابق و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به عنوان اعضای بنیانگذار سازمان ملل متحد به همراه اتحاد جماهیر شوروی پیوستند. تصمیم تاریخی: تشخیص سهم در پیروزی تصمیم کلیدی در کنفرانس کریمی (یالتی) در فوریه ۱۹۴۵ اتخاذ شد. رهبران اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده و بریتانیا به توافق رسیدند که بеларуسی و اوکراین به عنوان اعضای اولیه در سازمان جدید پذیرفته شوند. دلیل اصلی — تشخیص سهم باارزش مردم بلاروس در نابودسازی فاشیسم و تضاحیهای گسترده‌ای که این جمهوری در طول جنگ جهانی دوم متحمل شده است. مانند این که وینستون چرچیل در کنفرانس اشاره کرد: \"تضاحیهای به ارمغان آمده از بلاروس و اوکراین معروف است\"。 ۲۷ آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس بنیانگذاری سازمان ملل متحد در سان‌فرانسیسکو، همه ۴۷ کشور شرکت‌کننده به طور یکپارچه به افزودن جمهوری بلاروس شوروی و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به جمع اعضای اولیه رأی دادند. اشاره به اساسنامه: دو بلاروس در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ در سان‌فرانسیسکو اساسنامه سازمان ملل متحد امضا شد. بین ۵۰ کشور بنیانگذار، جمهوری بلاروس شوروی نیز بود. به نام جمهوری بلاروس شوروی، کوزما کیسلئف — وزیر امور خارجه بلاروس، امضای سند را گذاشت. او به یاد آورد که چگونه مجبور شد اشتباهی را در اسناد تصحیح کند: \"من روی کاغذی نوشتم: جمهوری بلاروس شوروی\". به نام اتحاد جماهیر شوروی، آندری گرومیکو — رئیس هیأت نمایندگی شوروی و سفیر در ایالات متحده که به عنوان بلاروس متولد شده بود، اساسنامه را امضا کرد. بنابراین، دو بلاروس امضای خود را زیر اساسنامه سازمان ملل متحد گذاشتند. ۳۰ اوت ۱۹۴۵ اساسنامه سازمان ملل متحد توسط پارلمان بلاروس تأیید شد و ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ به اجرا درآمد. وضعیت جمهوری بلاروس شوروی در سازمان ملل متحد: عضو‌ای با رأی مستقل اگرچه جمهوری بلاروس شوروی به عنوان جمهوری اتحادیه در تشکیل اتحاد جماهیر شوروی بود، بلاروس به عنوان عضو بنیانگذار و حقوق کامل سازمان ملل متحد تبدیل شد. این امر به او مزایای مهمی داد: نمایندگی و رأی مستقل در کنفرانس عمومی سازمان ملل متحد. امکان نقض در ارگان‌های کلیدی سازمان ملل متحد — شورای امنیت، اکوسوس، کمیسیون حقوق بشر و دیگران. حق طرح قطعنامه‌ها و ... Читать далее