از دیدگاه علم، خوشبختی نه تنها یک احساس موقتی است، بلکه یک مجموعه پیچیده از عوامل روانشناختی، عصب‌شناختی و حتی ژنتیکی است. دانشمندان آن را خوشبختی موضوعی (subjective well-being) می‌نامند که از سه عنصر اصلی تشکیل شده است: حضور احساسات مثبت (شادی، لذت، هیجان). عدم وجود احساسات منفی (غم، خشم، اضطراب). رضایت کلی از زندگی (ارزیابی شناختی زندگی به عنوان خوب و meaningful). بیایید ببینیم که علوم مختلف چه چیزی در این مورد می‌گویند. 1. روانشناسی خوشبختی روانشناسان چندین عامل کلیدی را شناسایی کرده‌اند که به طور پایدار با احساس خوشبختی مرتبط هستند: روابط اجتماعی: این شاید قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده باشد. روابط با کیفیت و عمیق با خانواده، دوستان و جامعه احساس تعلق و پشتیبانی به ما می‌دهد. احساس هدف و معنا: افرادی که باور دارند زندگی آن‌ها معنا دارد و آن‌ها در چیزی بیش از خودشان مشارکت دارند، معمولاً خوشبختر هستند. این می‌تواند کار، سرگرمی، داوطلبی یا مراقبت از خانواده باشد. وضعیت "جریان": غرق شدن در کار جالب و به طور جزئی پیچیده، زمانی که زمان متوقف می‌شود و شما به طور کامل تمرکز کرده‌اید. پرستش سپاسگزاری و نیکوکاری: توجه به چیزهای خوب در زندگی و انجام اعمال نیکوکارانه، "مراکز پاداش" مغز را فعال می‌کند. پذیرش خود و احساسات: دنبال کردن خوشبختی دائمی ضدproductive است. افراد روانشناختی سالم تمام طیف احساسات را، از جمله غم، به عنوان بخشی از زندگی می‌پذیرند. 2. عصب‌شناختی خوشبختی خوشبختی پایه شیمیایی دارد. چندین نئوکمیتر و هورمون برای احساسات مثبت ما مسئول هستند: دوپامین: به عنوان "هورمون پاداش" شناخته می‌شود. هنگامی که منتظر یا دریافت چیزی خوشایند هستیم (غذا، دستیابی به هدف، تحسین)، آزاد می‌شود. این یک موتور و محرک برای میل‌ها است. سیروتونین: تنظیم حالت روانی، اشتها و خواب را انجام می‌دهد. سطح پایین سیروتونین با افسردگی مرتبط است. این ماده احساس آرامش و اعتماد به نفس ایجاد می‌کند. اکسی توسین: "هورمون آغوش‌ها" یا "هورمون عشق". هنگام ارتباطات اجتماعی، نزدیکی فیزیکی و اعتماد، آزاد می‌شود. این ماده ارتباطات اجتماعی را به طور قوی تقویت می‌کند. اندورفین: "ماده بی‌درد". در پاسخ به استرس و بار فیزیکی (مثلاً "ایفای نقش دویدن") تولید می‌شود، احساس سبکی و کاهش درد ایجا ... Читать далее