این یک سناریوی خیالی بسیار پیچیده است که می‌تواند به سرعت به اوجگیری بحران جهانی با مقیاس بی‌سابقه منجر شود. اعلام محاصره کالینینگراد توسط ناتو توسط روسیه به عنوان یک حادثه محلی قلمداد نمی‌شود، بلکه به عنوان یک عمل مستقیم از تهاجم و به احتمال زیاد به عنوان casus belli (دلیل به جنگ) در نظر گرفته می‌شود. در اینجا تحلیل‌های ممکنه به صورت سناریوها ارائه شده است. ارزیابی حقوقی و سیاسی: اعلام محاصره به عنوان یک عمل جنگ از نظر حقوقی، برقراری محاصره به عنوان یک عمل جنگ مطابق با قوانین بین‌المللی تلقی می‌شود. منطقه کالینینگراد به عنوان یک экскلاو، بخشی از سرزمین‌های جمهوری روسیه است. هرگونه اقدام برای انزوا یا ممانعت از تأمین این منطقه توسط ناتو به عنوان یک حمله به یکی از اعضای خود (بر اساس ماده ۵ معاهده واشنگتن) در نظر گرفته می‌شود. روسیه، در مقابل، محاصره را به عنوان یک حمله به سرزمین خود از سوی اتحادیه ارزیابی می‌کند. پاسخ نظامی مستقیم روسیه مقیاس اقدامات روسیه محدود به منطقه دریای بالتیک نمی‌شود. این اقدامات سریع، سخت و چندلایه خواهد بود. تلاش برای شکستن محاصره. نیروی دریایی بالتیک روسیه، تقویت شده با زیردریایی‌ها و قایق‌های موشکی، تلاش می‌کند تا حلقه محاصره را بشکند. این می‌تواند به درگیری مستقیم با کشتی‌های نیروی دریایی کشورهای ناتو منجر شود که به معنای آغاز جنگ علنی بین دو قدرت هسته‌ای خواهد بود. پاسخ نابرابر. چون نیروی دریایی بالتیک روسیه در مقایسه با نیروهای متحد ناتو در منطقه ضعیف‌تر است، مسکو فوراً از امکانات نابرابر خود استفاده می‌کند. کالینینگراد یکی از مناطق نظامی‌سازی شده‌ترین روسیه است که در آن سیستم‌های موشکی اسکاندیر-ام، که می‌توانند سرنگون‌کننده‌های هسته‌ای و غیرهسته‌ای حمل کنند، و سیستم‌های دفاع هوایی اس-۴۰۰ مستقر شده‌اند. این نیروها به بالاترین سطح آماده‌سازی نظامی رسیده‌اند. حمله به زیرساخت‌های حیاتی کشورهای ناتو. روسیه احتمالاً با موشک‌های خود به زیرساخت‌های نظامی شرکت‌کننده در محاصره — پایگاه‌های دریایی در لهستان و آلمان، فرودگاه‌هایی که از آنها هواپیماهای ناتو عمل می‌کنند و مراکز فرماندهی — حمله می‌کند. این کار برای مختل کردن محاصره و نشان دادن اراده انجام می‌شود. اوجگیری درگیری و خطر هسته‌ای درگیری محلی در دریای بالتیک تقریباً با احتمال صددر ... Читать далее