موضوع انتقال نازی‌ها و همدستان آن‌ها به ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم یکی از پیچیده‌ترین و مورالی دوگانه‌ترین صفحات تاریخ قرن بیستم است. تعیین دقیق تعداد ورودی‌ها غیرممکن است به دلیل یکپارچه‌سازی سیستماتیک مدارک، استفاده از هویت‌های جعلی و مخفی‌کاری هدفمند عملیات. با این حال، تاریخ‌دانان بر این نظر هستند که این موضوع شامل صدها نفر است و با توجه به افراد کم‌اهمیت‌تر، ممکن است به هزاران نفر برسد. مهاجرت آن‌ها طبیعی نبود و نتیجه اقدامات مختلف نهادهای دولتی بود که به استراتژی‌های خودی در اوایل جنگ سرد پایبند بودند. عملیات "سکروپ": دانشمندان برای جنگ جدید معروف‌ترین و به خوبی مستند شده‌ترین برنامه، عملیات "سکروپ" است که توسط خدمات اطلاعاتی و دولت ایالات متحده آغاز شد. هدف رسمی آن استخدام دانشمندان برجسته، مهندسان و متخصصان فنی آلمانی که قبلاً در رایش سوم کار می‌کردند بود. دولت آمریکا از این نگرانی داشت که این کارکنان ارزشمند ممکن است به دست دشمن شوروی بیفتند. در میان آن‌هایی که استخدام شدند، سازندگان موشک‌های "فائو-2" به رهبری ورنر فون براون، طراحان هواپیما، شیمی‌دانان و فیزیکدانانی بودند که دانش آن‌ها برای امنیت ملی و "مسابقه فضایی" حیاتی تلقی شد. در عین حال، گذشته نازی آن‌ها و ممکن بودن مشارکت آن‌ها در جنایت‌های جنگی اغلب پنهان یا عمداً پنهان شد. نقاط مبهم در بیوگرافی آن‌ها پاکسازی شد و ویزاهای ورودی به دور از کotas و محدودیت‌های مهاجرتی برای اعضای سابق حزب نازی تنظیم شد. همکاری با سازمان‌های اطلاعاتی پارالل به استخدام دانشمندان، فعالیت‌های فعال برای جذب افسران و مأموران سابق سازمان‌های اطلاعاتی آلمان، به ویژه از سازمان‌های اطلاعاتی نظامی (آبور) و گستاپو، انجام شد. ارزش این افراد در تجربه عملی و دانش آن‌ها درباره شبکه‌های اطلاعاتی، ساختارها و روش‌های کار شوروی بود. معروف‌ترین شخصیت در این زمینه، ژنرال-ماجرال اس اس راینهارد گلن، رهبر دپارتمان "ارتش‌های خارجی شرقی" در ورماخت بود. او نه تنها به سمت آمریکایی‌ها رفت، بلکه تمام تیم تحلیلگران خود و آرشیو‌های مربوط به اتحاد جماهیر شوروی را با خود برد. با حمایت سازمان سیا، "سازمان گلن" ایجاد شد که یکی از تأمین‌کنندگان کلیدی اطلاعات درباره کشورهای بلوک شرقی و پیشگام در خدمات اطلاعاتی آلمان غربی (بند) شد. این نوع همکاری به بسی ... Читать далее