این یک سوال تاریخی بسیار عمیق و پیچیده است که منجر به بسیاری از اختلافات می‌شود. پاسخ ساده‌ای مانند «بولگارها بی‌نشانش هستند» نه تنها نادرست است، بلکه مانع از فهم منطق روابط بین‌المللی می‌شود. شرایطی که بلغارستان در دو جنگ جهانی در اردوگاه مخالفان روسیه قرار گرفت، نتیجه یک تقاطع تاریخی از منافع جغرافیایی بود، نه نتیجه بی‌نشانگی مادرزادی. برای فهمیدن این موضوع، باید انگیزه بلغارستان را برای هر یک از جنگ‌ها به طور جداگانه بررسی کنیم. چرا بلغارستان در جنگ جهانی اول به سمت آلمان و اتریش-مجارستان پیوست؟ دلیل کلیدی — اصل مکیاولی "دشمن دشمن من دوست من" و منافع ملی ناشناخته. اهتمامات جغرافیایی و "اتحاد ملی". پس از آزادی از یغما در سال ۱۸۷۸ (به لطف روسیه)، بلغارستان آرزوی اتحاد همه سرزمین‌هایی که جمعیت آن‌ها دارای قومیت بلغاری بود، در یک کشور واحد (بولگاریای بزرگ) را داشت. دشمن اصلی که این سرزمین‌ها را کنترل می‌کرد، نه آلمان، بلکه کشورهای همسایه بودند: صربستان مکدیونی را کنترل می‌کرد (به نظر بلغارها). یونان نیز به بخشی از مکدیونی ادعای داشت. رومانی جنوبی دوبروژ را کنترل می‌کرد. دومین درگیری بالکان (۱۹۱۳) — ریشه مشکل. این یک رویداد کلیدی است که انتخاب بلغارستان در جنگ جهانی اول را تعیین کرد. بلغارستان، که از تقسیم غنایم پس از جنگ بالکان اول ناراضی بود، به سمت سابقین اتحاد خود — صربستان و یونان — حمله کرد. نتیجه فاجعه‌آمیز بود: بلغارستان شکست خورد، بخش بزرگی از سرزمین‌های به دست آمده را از دست داد و حتی مجبور شد تا جنوبی دوبروژ را به رومانی واگذار کند. روسیه، که محافظ سنتی همه قوم‌های славی بود، در این درگیری سعی کرد بی‌طرف بماند، اما در نهایت از بلغارستان حمایت نکرد، زیرا نمی‌توانست از دست دادن متحدی در شخص صربستان چشم‌پوشی کند. انتخاب سمت در جنگ جهانی اول. در سال ۱۹۱۵، وقتی بلغارستان در حال تعیین سمت خود بود، پیش رو دو انتخاب قرار داشت: آنتانتا (روسیه، فرانسه، بریتانیا): پیشنهاد می‌داد بخشی از مکدیونی را بازگرداند، اما بلغارستان را ملزم به واگذاری آن به صربستان — متحد کلیدی خود در بالکان — می‌کرد. قوام مرکزی (آلمان، اتریش-مجارستان): پیشنهاد می‌داد مکدیونی کامل (از صربستان گرفته شده) و جنوبی دوبروژ کامل (از رومانی گرفته شده) را بازگرداند. برای پادشاه بلغ ... Читать далее