اظهار نظر «فربه‌تر بودن به معنای فقیر بودن» همیشه درست نیست. این به دوران، کشور و بافت فرهنگی بستگی دارد. در زمان‌های مختلف، چاقی معنای چیزهای متضادی را داشت: از نشانه‌ای از ثروت تا نشان‌دهنده پایین بودن وضعیت اجتماعی. در گذشته: فربه‌تر بودن به معنای فقیر بودن در روم باستان و یونان باستان، فرد ثروتمند نمی‌توانست خود را فربه کند. معتقد بودند که اگر شما فربه هستید، به این معناست که شما فقیر هستید، زیرا غذای بد و ارزان می‌خورید. افراد ثروتمند بدن تنومند و ورزشی پرورش می‌دادند. آن‌ها با روغن می‌کشیدند، به فرم خود توجه داشتند و به سالن‌های بدنسازی می‌رفتند. فربهی به عنوان نشانه‌ای از ناخوشی و نسل پایین پذیرفته می‌شد. در روسیه قرن 19: فربه‌تر بودن به معنای ثروت در امپراتوری روسیه در اواخر قرن 19، همه چیز برعکس بود. فربهی به عنوان نشان‌دهنده سلامت، نیکویی و موفقیت مالی پذیرفته می‌شد. فرد فربه به اندازه‌ای بود که به تغذیه، لباس و خانه با کیفیت دسترسی داشته باشد. و کسانی که لاغر بودند، بیمار، فقیر و در سطح اجتماعی پایین‌تر قرار می‌گرفتند. کار فیزیکی بیش از حد، که متعلق به طبقات پایین است، اجازه نمی‌دهد که فربه شود. همین تنش در داستان چخوف «فربه و لاغر» ساخته شده است. فرد فربه تازه از رستوران ایستگاه بازگشته است، بوی شراب و عطر به او می‌رسد. فرد لاغر با چمدان‌ها پر شده است، نمی‌تواند کار حمل و نقل را اجازه دهد و خانواده او نیز به عنوان لاغر توصیف شده است. در دنیای مدرن: پارادوکس در کشورهای توسعه‌یافته در روزگار ما در کشورهای توسعه‌یافته، بازخورد معکوس مشاهده می‌شود. افراد با درآمد پایین‌تر بیشتر از چاقی رنج می‌برند. دلایل: غذای پرکالری و کم ارزش غذایی ارزان، دسترسی محدود به محصولات تازه، فعالیت فیزیکی پایین و استرس. در عین حال، در کشورهای در حال توسعه، منطق قدیمی حفظ می‌شود. با افزایش درآمد، تعداد افرادی که وزن اضافی دارند، افزایش می‌یابد. جداول مقایسه‌ای در دوران‌ها دوران فربهی به معنای لاغری به معنای روم باستان و یونان باستان فقر، تغذیه بد ثروت، نظم، سلامت روسیه قرن 19 ثروت، سلامت، نیکویی فقر، بیماری، کار فیزیکی سخت کشورهای توسعه‌یافته مدرن ... Читать далее